Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] Wojewoda D. działając na podstawie art. 134 w związku z art. 126, art.141 i art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej: k.p.a.) stwierdził, że zażalenie Z. R. (dalej: strona, skarżący) na postanowienie Prezydenta Miasta W. z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] jest niedopuszczalne z powodu uchybienia terminu do wniesienia zażalenia.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podał, że postanowieniem Prezydenta Miasta W. z dnia [...] listopada 2013 r. odmówiono stronie wydania zaświadczenia o żądanej treści. Postanowienie to doręczono stronie w dniu 15 listopada 2013 r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki poleconej.
Powyższe postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie o terminie do wniesienia od niego zażalenia do Wojewody D., za pośrednictwem organu, który wydał postanowienie i powinno być wniesione w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia, tj. do dnia 22 listopada 2013 r.
Zażalenie na postanowienie skarżący złożył osobiście w Kancelarii Powiatowego Urzędu Pracy we W. w dniu [...] czerwca 2014 r. W tej sytuacji niedopuszczalne jest wniesienie zażalenia. Organ przytoczył treść art. 58 § 1 k.p.a., zgodnie z którym w razie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia przywraca się ten termin, jeżeli strona uprawdopodobni, że uchybienia nastąpiło bez jej winy. Prośbę o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Organ ustalił, że strona pismem z dnia 16 czerwca 2014 r. wniosła prośbę o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Prezydenta Miasta W. z dnia [...] listopada 2013 r. Nr [...]. W związku z tym, że Wojewoda D. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2014 r. Nr [...] odmówił stronie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia należało orzec jak w postanowieniu.
Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na przedmiotowe postanowienie Wojewody D. z dnia [...] sierpnia 2014 r., podnosząc zarzut nieważności, wynikający z faktu, że Wojewoda odrzucił zażalenie z powodu uchybienia terminu, mimo iż w sprawie nie nabrało waloru prawomocności wcześniejsze postanowienie z dnia [...] sierpnia 2014 r. odmawiające przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda D. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Według organu skarżący nie podniósł w skardze nowych argumentów i dlatego nie znajduje podstaw do zmiany, bądź uchylenia swego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W związku ze sformułowanym w skardze wnioskiem skarżącego o "stwierdzenie nieważności postanowienia i jego uchylenie w całości" wyjaśnić na wstępie należy, że kognicja sądu administracyjnego ogranicza się wyłącznie do badania legalności zaskarżonych aktów administracyjnych, rozumianej jako zgodność z przepisami prawa materialnego i procesowego, o czym stanowi przepis art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269). Z przepisu tego wynika zasada, według której sąd administracyjny nie rozstrzyga spraw administracyjnych należących do kompetencji organów administracji publicznej, a jedynie kontroluje legalność ich aktów i czynności.
Natomiast uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez sąd, następuje w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy, co wynika z art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) (zwanej dalej p.p.s.a.). Zatem negatywna ocena zaskarżonych do sądu administracyjnego decyzji (postanowień), pod kątem zgodności z prawem powoduje konieczność wyeliminowania ich z obrotu prawnego i ponowne rozpatrzenie sprawy przez właściwe organy z uwzględnieniem wytycznych zawartych w uzasadnieniu wydanego w sprawie wyroku.
Wskazać również należy,że rozstrzygając daną sprawę, sąd administracyjny nie jest skrępowany wyartykułowanymi w skardze zarzutami i sformułowanymi w niej wnioskami, lecz ocenia ją w całokształcie okoliczności faktycznych i prawnych danej sprawy, o czym stanowi art.134 § 1 p.p.s.a.
Oceniając więc wyłącznie pod takim kątem zaskarżone postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że nie jest ono obarczone wadą, skutkującą koniecznością wyeliminowania jego z obrotu prawnego. Przedmiotem kontroli jest postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia z powodu uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, wydane z powołaniem się na przepis art. 134 k.p.a. Powyższe postanowienie zapadło we wstępnym postępowaniu organu odwoławczego, w którym organ podejmuje czynności mające na celu ustalenie, czy złożone zażalenie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione z zachowaniem terminu. Na tym etapie organ odwoławczy badając dopuszczalność zażalenia nie może wejść w ocenę jego zasadności. Zgodnie z art.141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienie służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Przepisy k.p.a. nie regulują wyczerpująco postępowania zażaleniowego i w tym zakresie odsyłają do odpowiedniego stosowania do przepisów dotyczących odwołania, o czym stanowi art. 144 k.p.a. Stosownie do art. 134 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a. organ odwoławczy w postępowaniu wstępnym jest zobligowany ustalić, czy zażalenie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione z zachowaniem terminu.
Stosownie do art. 134 k.p.a. w związku z art. 126, art.141 i art. 144 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność zażalenia oraz uchybienie terminu do wniesienia zażalenia.
W literaturze przedmiotu wskazuje się na to, że postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia wydawane na podstawie art. 59 § 1 k.p.a. nie podlega zaskarżeniu, a tym samym jest postanowieniem o charakterze ostatecznym. To postanowienie może więc wyłącznie podlegać skardze do sądu administracyjnego jako postanowienie kończące postępowanie w sprawie - art.3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. (zob. M. Wierzbowski, A. Wiktorowska, Kodeks postępowania administracyjnego, komentarz, Warszawa 2011, s.323).
Zauważyć należy, że postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia jest rozstrzygnięciem kończącym wstępne postępowanie organu odwoławczego. Niewątpliwie wydanie tego rodzaju postanowienia możliwe jest dopiero po ostatecznym rozpatrzeniu prośby o przywrócenie terminu. W tym zakresie Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w niniejszym składzie aprobuje pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 stycznia 2006 r. sygn. akt II OSK 50/05, wedle którego dopuszczalne jest załatwienie - w przypadku odmownego załatwienia prośby strony o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania - przez organ odwoławczy sprawy przywrócenia terminu do wniesienia środka odwoławczego jednym postanowieniem, z równoczesnym stwierdzeniem wniesienia odwołania z uchybieniem terminu.
W związku z tym zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego organ odwoławczy nie ma obowiązku wstrzymywania się z wydaniem orzeczenia, o którym mowa w art. 134 k.p.a. do momentu uzyskania przez postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia waloru prawomocności tj. prawomocnego załatwienia przez sąd administracyjny skargi na powyższe postanowienie. Takie właśnie postępowanie organu odwoławczego świadczy o prawidłowym stosowaniu ogólnych zasad postępowania administracyjnego, w szczególności zasady szybkości (bez zbędnej zwłoki) i prostoty tego postępowania przewidzianej w art.12 k.p.a.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt okoliczności faktycznych analizowanej sprawy należy stwierdzić, że organ odwoławczy prawidłowo uznał, że w rozpatrywanym przypadku mamy do czynienia z niedopuszczalnością zażalenia z powodu uchybienia terminu do jego wniesienia. W tym zakresie wcześniej odrębnym postanowieniem z dnia [...].08.2014 r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Stwierdzenie powyższego w konsekwencji obligowało organ do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, a tym samym niedopuszczalności zażalenia z tego powodu. Wbrew zarzutom skargi w ustalonym stanie faktycznym sprawy, organ nie miał obowiązku odczekania na weryfikację w drodze kontroli sądowo-administracyjnej prawidłowości wydanego postanowienia w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, skoro miało ono ostateczny charakter.
Natomiast względy ekonomii procesowej nakazywały - w realiach badanej sprawy - zachowanie takiej sekwencji zdarzeń. Zważywszy, że zażalenie wpłynęło do organu po upływie około 7 miesięcy od daty doręczenia skarżącemu postanowienia z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...], a skarżący poza powołaniem na wybór innego środka prawnego do weryfikacji zakwestionowanego przez niego postanowienia, nie przytoczył żadnych innych okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu - stanowisko organu w tym zakresie zostało zaakceptowane przez tutejszy Sąd w sprawie o sygn. akt IVSA/Wr 797/14, w której oddalono skargę na postanowienie Wojewody D. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia.
Z tych względów zarzuty skargi przedstawiają się jako bezzasadne, co obligowało
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu do oddalenia skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a.