Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 20 maja 2009 r. sygn. akt IV SA/Wr 98/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uwzględnił skargę I. S. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania dodatku aktywizacyjnego, w pkt. I orzeczenia uchylając decyzję I i II instancji, w pkt. II nie orzeczono w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji.
W dniu 25 czerwca 2009 r. skarżąca złożyła wniosek o uzupełnienie powyższego wyroku, w zakresie orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do treści art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.
Do niezbędnych kosztów postępowania, po myśli art. 205 p.p.s.a., prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Suma kosztów przejazdu i równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata lub radcy prawnego. Ponadto zgodnie z § 2 powołanego przepisu do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
Skarżąca złożyła wniosek o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 maja 2009 r sygn. akt IV SA/Wr 98/09 w zakresie orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania.
W przedmiotowej sprawie skarżąca, zarówno w skardze jak i w piśmie z dnia 24 czerwca 2009 r. wniosła o zasądzenie kosztów postępowania nie wskazując, na czym mają polegać rzeczone koszty.
Jak wynika z akt sprawy przedmiotowa skarga była zwolniona z kosztów sądowych z mocy prawa, a skarżąca nie korzystała z pomocy profesjonalnego pomocnika będącego radcą prawnym albo adwokatem. Również na rozprawie w dniu 20 maja 2009 r. nie zgłosiła wniosku o zwrot kosztów postępowania, które poniosła w trakcie postępowania sądowoadministracyjnego.
Uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów może nastąpić tylko w wypadku, gdy strona wykaże, że w ramach prowadzonego postępowania poniosła jakieś koszty i wystąpiła o ich zwrot.
Stosownie do treści art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zgodnie z § 2 wniosek o uzupełnienie wyroku, co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym, a stosownie do § 3 orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w oparciu o art. 157 i art. 160 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.