Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] M.L.-S. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Prezydenta Miasta B. polegającą na niedoręczeniu jej decyzji wygaszającej dodatek mieszkaniowy.
W dniu 7 sierpnia 2012 r. skarżąca została wezwana do wskazania ze względu na postanowienia art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz.U. z 2012 r., poz. 270), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, czy składała zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w trybie art. 37 k.p.a. Wezwania tego, mimo dwukrotnego awizowania, nie odebrała z urzędu pocztowego w przewidzianym terminie. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie został zwrócona Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach w dniu 30 sierpnia 2012 r.
Pismem z dnia 5 września 2012 r. wystąpiła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków. Jak wyjaśnia, w okresie od [...] do [...] sierpnia 2012 r, przebywała w C. ze względu na sprawowanie opieki nad 93 letnią matką, która tam mieszka.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje
Skargę w myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270; dalej p.p.s.a.) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Jak stanowi § 2 tego przepisu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku skargi na bezczynność organu lub przewlekłość prowadzonego przezeń postępowania tego rodzaju środkiem zaskarżenia jest zażalenie, o którym mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. - zwanej dalej k.p.a.), wobec czego zobowiązano skarżącą do wskazania czy skarga na bezczynność Prezydenta Miasta B. była poprzedzona zażaleniem skierowanym do organu stopnia wyższego – Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Skarżąca pismem z dnia 5 września 2012 r. wskazany wyżej brak uzupełniła, jednak z naruszeniem wyznaczonego terminu. Ze względu na złożenie przez nią wniosku o przywrócenia terminu do uzupełnienia braku, oceny wymaga kwestia spełnienia przesłanek określonych w art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a.
Wniosek o przywrócenie terminu powinien spełniać wskazane w tym przepisie warunki, w tym:
- 1) pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu powinno być wniesione do Sądu, w którym czynność miała być dokonana,
- 2) należy to uczynić w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu,
- 3) w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu,
- 4) równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Nie budzi większych wątpliwości fakt spełnienia warunków określonych w punktach 1 i 4. Pismo w sprawie przywrócenia terminu zostało wniesione do Wojewódzkiego Sądu w Gliwicach i równocześnie z tym pismem został uzupełnione braki, których wezwanie dotyczyło.
Uznać także przyjdzie, iż zachowano także siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków, liczony od wskazanej przez nią daty uzyskania informacji w Wydziale Informacji Sądowej WSA w Gliwicach o brakach skargi (3 i 5 wrzesień 2012 r.).
W ocenie Sądu, skarżąca uprawdopodobniła zaistnienie okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu, które wiążą się z koniecznością sprawowania opieki nad 93-letnia matką, mieszkającą w C. Jej obecność w C., w okresie od [...] do [...] sierpnia 2012 r. i tym samym brak możliwości odbioru i zapoznania się z wezwaniem Sądu do uzupełnienia braków, potwierdzają kopie biletów kolejowych załączonych do pismo z dnia 5 września 2012 r.
Sąd mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowił jak sentencji.