Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] M.M. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Prezydenta Miasta G. w przedmiocie niewydania decyzji w sprawie wydania dokumentu prawa jazdy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.
Zarządzeniem z dnia 2 września 2010r. skarżący został wezwany w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.) do wykazania, że przed wniesieniem skargi wystąpił w trybie art. 37 § 1 K.p.a. z zażaleniem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na niezałatwienie sprawy w terminie przez Prezydenta Miasta G. Skarżącego poinformowano, że powyższego można dokonać poprzez nadesłanie odpisu takiego zażalenia. Wezwanie zostało wydane skarżącemu w dniu [...], o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach sądowych.
W piśmie z dnia [...] skarżący poinformował Sąd, że nie składał zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
W dniu [...] skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., strona może ubiegać się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z art. 243 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może zostać przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Stosownie do art. 247 tej ustawy prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Oczywista bezzasadność skargi zachodzi wtedy, gdy bez konieczności dokonywania głębszej analizy stanu faktycznego i prawnego jest oczywiste, że skarga nie może zostać uwzględniona (por. B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, LexisNexis, Warszawa 2009 s. 676).
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest bezczynność Prezydenta Miasta G. Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) przewiduje w takim wypadku możliwość podjęcia określonych działań dyscyplinujących organ do załatwienia sprawy. Zgodnie bowiem z art. 37 § 1 K.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym przepisami tej ustawy strona może wnieść zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Dopiero po wyczerpaniu tego trybu wniesienie skargi do sądu jest dopuszczalne, bowiem zażalenie, o którym mowa w tym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 powołanej ustawy.
Jak wynika z materiału sprawy przedstawionego Sądowi wraz ze skargą, skarżący nie kierował do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. żadnych pism i nie wyrażał swego niezadowolenia z powodu braku wydania przez organ I instancji decyzji w terminie określonym w art. 35 K.p.a.
Nadto wezwany pod rygorem odrzucenia skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania do wskazania, czy wystąpił w trybie art. 37 K.p.a. z zażaleniem poinformował Sąd, że nie składał takiego zażalenia. Skarga wniesiona z pominięciem tego trybu, stosownie do treści art. 58 § 1 tej ustawy, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu przez sąd.
Wobec powyższego należy przyjąć, że skarga wniesiona przez M.M. na bezczynność Prezydenta Miasta G. w przedmiocie niewydania decyzji w sprawie wydania dokumentu prawa jazdy jest bezzasadna.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 247 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.
- - ---------------------- 2