Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przyznał L.B. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów oraz ustanowił dla skarżącego adwokata z urzędu.
Pismem z dnia 23 października 2015 r., - w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 21 października 2015 r. poinformowano L.B., że Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla niego pełnomocnika w osobie adwokata M.B. wobec czego dalsza korespondencja w sprawie będzie kierowana do rąk pełnomocnika.
W dniu 4 listopada 2015 r. r. skarżący nadał do Sądu pismo z dnia 3 listopada 2015 r. zatytułowane zażalenie. W treści pisma stwierdził, że WSA w Gliwicach postanowieniem z dnia 23 października 2015 r. odmawiającym doręczania skarżącemu pism procesowych, dokumentów, akt sprawy, postanowień, decyzji itp. naruszył art. 156 pkt 2 i pkt 7 k.p.a. Wniósł o uchylenie wskazanego postanowienia oraz doręczanie dalszej korespondencji na jego adres.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a, zażalenie do Naczelnego Sadu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sadu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 P.p.s.a.. Natomiast stosowanie do treści art. 198 P.p.s.a. zażalenie przysługuje również na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Zażalenie jest zatem dopuszczalne jedynie w tych przypadkach, kiedy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość jego wniesienia. Oznacza to, że jeżeli ustawa przewiduje wydanie postanowienia, czy zarządzenia i jednocześnie nie stanowi, że od takiego postanowienia czy zarządzenia przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to wniesienie takiego środka odwoławczego jest niedopuszczalne.
W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że w rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w dniu 23 października 2015 r. nie wydał żadnego postanowienia w sprawie. Z akt sprawy wynika, że w dniu 23 października 2015 r., w wyniku wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 21 października 2015 r., zostało wystosowane do skarżącego pismo informujące o ustanowieniu dla niego pełnomocnika z urzędu oraz o tym, że dalsza korespondencja w sprawie będzie kierowana do rąk reprezentującego go pełnomocnika. Powyższa informacja miała na celu zapoznanie skarżącego z regulacją zawartą w art. 67 § 5 P.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli ustanowiono w sprawie pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, Sąd doręcza pisma wskazanym powyżej osobom.
Wobec powyższego należało stwierdzić, że skarżący złożył zażalenie na zarządzenie mające wyłącznie charakter informacyjny, na które ani art. 194 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ani przepisy tej ustawy nie przewidują wniesienia zażalenia. Natomiast wniesienie zażalenia na niezaskarżalne zarządzenie jest niedopuszczalne.
Zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, których braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.