Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] maja 2014 r. A. G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 lipca 2014 r., skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi – w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania – poprzez wykazanie czy dokonał wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego – pod rygorem odrzucenia skargi. Zamiast odpowiedzi na wskazane powyżej wezwanie skarżący nadesłał wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Kolejnym wezwaniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 7 października 2014 wezwano pełnomocnika skarżącego do wykazania, czy skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie to pozostało bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sąd administracyjny przed merytorycznym rozpatrzeniem skargi w pierwszej kolejności zobligowany jest sprawdzić, czy skarga jest dopuszczalna. W art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wymienione zostały przesłanki, których zaistnienia skutkuje odrzuceniem skargi. Wśród przesłanek zamieszczonych we wskazanym przepisie wymienia się, że skarga podlega odrzuceniu jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie przyjmuje się, że przywołana przesłanka występuje wówczas, gdy wnoszący skargę do sądu administracyjnego nie wyczerpie wszystkich przysługujących mu środków zaskarżenia.
W rozpoznawanej sprawie Sąd zetknął się z tego typu sytuacją, ponieważ jak wynika to z postanowień art. 52 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia jeżeli służyły one w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, przyjdzie zauważyć, że skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. Oznacza to, że skarżący wniósł skargę na postępowanie organu administracji, który zobligowany był wydać stosowne rozstrzygnięcie (decyzję administracyjną). W tej sytuacji przedstawić należy tryb wnoszenia zażalenia na bezczynność i przewlekłość postępowania. Stosownie do postanowień art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego na nie załatwienie sprawy w terminie lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu to wezwanie go do usunięcia naruszenia prawa.
Skarżący jak i reprezentujący skarżącego pełnomocnik w wyznaczonym terminie nie odpowiedział na wezwanie sądu czy wystąpił z wezwaniem wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Niewypełnienie warunku określonego w art. 52 P.p.s.a. powoduje, że wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, której wniesienie jest niedopuszczalne.
Wobec tego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., skargę powyższą należało odrzucić.