Uzasadnienie
W dniu 13 sierpnia 2014 r. A.G. nadał do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym określił, iż domaga się ustanowienia adwokata.
W treści wspomnianego formularza wnioskodawca oświadczył, że gospodaruje samotnie, jest niepełnosprawny i wymaga pomocy innych osób. Równocześnie wywiódł, iż zamieszkuje w lokalu komunalnym o powierzchni 30 m2, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości i utrzymuje się z zasiłku stałego kwocie 240 zł oraz z zasiłku pielęgnacyjnego, w wysokości 153 zł.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym.
Odnosząc się do wniosku A.G. godzi się podnieść, iż w myśl zasady sformułowanej w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dokonana tym kontekście analiza stanu majątkowego i sytuacji życiowej skarżącego doprowadziła do konkluzji, że spełnił on przesłankę warunkującą uwzględnienie zgłoszonego żądania.
Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika bowiem, że nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie, co potwierdzają dokumenty dołączone do akt administracyjnych innej sprawy ze skargi A.G., zarejestrowanej w tutejszym Sądzie pod sygn. IV SA/Gl 567/14 (patrz: m. in. aktualizacja wywiadu środowiskowego, uzasadnienie zaskarżonej decyzji, kopie innych decyzji o przyznaniu świadczeń) jest osobą w podeszłym wieku (71 lat), schorowaną, niepełnosprawną i utrzymuje się wyłącznie ze świadczeń z zakresu szeroko pojętej pomocy społecznej.
W tym stanie rzeczy nie budzi wątpliwości, że skarżący nie jest w stanie wygenerować środków umożliwiających opłacenie fachowego pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku w swoim koniecznym utrzymaniu, co mając na uwadze, postanowiono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy.