Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] skarżący J.J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Wójta Gminy P. w sprawie rozpoznania jego wniosku o udostępnienie informacji publicznej.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy P. wniósł o umorzenie postępowania w sprawie i oświadczył, że udostępnił żądaną informację publiczną zgodnie z wnioskiem.
Skarżący w piśmie z dnia [...] potwierdził, że organ udostępnił mu wnioskowaną informację publiczną. W związku z tym wniósł o uznanie, że organ pozostawał w bezczynności na dzień złożenia skargi, zasądzenie zwrotu kosztów postępowania oraz umorzenie postępowania ze względu na udzielenie informacji po złożeniu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe, z innych przyczyn niż wskazane w pkt. 1-2. Zgodnie z art. 54 § 3 P.p.s.a., organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Należy stwierdzić, że w dacie wniesienia skargi organ nie udzielił skarżącemu odpowiedzi na jego wniosek o udzielenie informacji publicznej. Natomiast, zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust.
- 2. Z pisma skarżącego z dnia [...] wynika, iż dopiero w dniu [...] organ udostępnił mu żądaną informację publiczną.
Powyższe kwalifikuje wniesioną skargę jako zasadną wobec pozostawania organu w bezczynności. Na mocy art. 149 P.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 lit. a) P.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednakże udzielenie skarżącemu informacji już po wniesieniu skargi na bezczynność powoduje, że postępowanie w zakresie tej bezczynności stało się bezprzedmiotowe. Oczywiste jest bowiem, że Sąd nie może nałożyć takiego obowiązku, gdyż czynność została już wykonana. Wobec tego należało uznać, że postępowanie w sprawie wszczętej skargą stało się bezprzedmiotowe (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 11 kwietnia 2008 r. sygn. akt IV SAB/Gl 39/07).
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3, orzekł jak sentencji postanowienia. O kosztach postępowania, na które składa się wpis, orzeczono zgodnie z art. 201 § 1 powołanej ustawy. Zwrot kosztów przysługuje bowiem skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania. O powyższym przesądziła uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r. o sygn. I OPS 6/08 (publ. "Orzecznictwo NSA i wojewódzkich sądów administracyjnych" z 2009 r., nr 4, poz. 63). Uznane tam zostało, iż działanie organu dokonane po wniesieniu skargi na jego bezczynność, które ową bezczynność usuwa - jak w niniejszej sprawie - należy oceniać i kwalifikować jako działanie samokontrolne skutkujące zaistnieniem przesłanki bezprzedmiotowości postępowania, ale jednocześnie gwarantującej stronie skarżącej zwrot poniesionych kosztów postępowania. Przegraną stroną procesu jest bowiem organ, który - w wyniku wniesienia skargi przez stronę - usunął stan niezgodności z prawem.