Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniuz 30 września 2022 r., sygn. akt IV SAB/Po 112/22

Uzasadnienie

A. W. pismem z dnia 7 czerwca 2021 r. wniósł skargę na bezczynność Nadleśniczego Nadleśnictwa J. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Skarżący zarzucił organowi naruszenie:

1. 1) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek,
2. 2) art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, poprzez niezasadne uznanie, iż przedmiotem wniosku nie jest udostępnienie informacji publicznej, a w konsekwencji nieudostępnienie informacji publicznej na wniosek.

Wobec powyższego wniósł o zobowiązanie organu do załatwienia jego wniosków z dnia 12 maja 2022 r. oraz z dnia 16 maja 2022 r. w zakresie, w jakim organ uznał, iż skierowane przez niego do organu pytania nie stanowią wniosku o udzielenie informacji publicznej.

W uzasadnieniu Skarżący wskazał, że w dniach 12 maja i 16 maja 2022 r. złożył wnioski o udzielenie informacji publicznej do Nadleśniczego Nadleśnictwa J.. Następnie wskazał, że Nadleśniczy uznał, że trzy pytania z pierwszego wniosku i pytanie z drugiego wniosku nie stanowią pytań o udzielenie informacji publicznej.

Następnie Skarżący podał dokładną treść tychże pytań z pisma z dnia 12 maja 2022 r.:

"W odpowiedzi na pismo z dnia 09 maja 2022 r. dotyczącego udzielenia informacji publicznej w sprawie przetargu na usługi szacowania szkód łowieckich informuję, iż dwa razy wysyłałem do nadleśniczego Nadleśnictwa zapytanie czy i kiedy odbędzie się przetarg na tą usługę m.in. w mailu z dnia 29 marca 2022 r. czyli jak wynika z tego pisma przed wysłaniem 5 ofert do innych firm dopiero 14 marca 2022 r.

1. 1. Zachodzi więc pytanie, dlaczego Nadleśniczy nie odpowiedział mnie na wcześniejsze pytania związane z terminem przetargu gdzie zgodnie z przepisami winien to uczynić uniemożliwiając w ten sposób wzięcia w nim przeze mnie udziału?
2. 4. Kto ustalał kryteria oferty i dlaczego nie uwzględniono w nim innych kryteriów.
3. 5. W informacji dodatkowej w pkt 5 jest zapis, że z postępowania przetargowego powinni być wykluczeni Wykonawcy którzy w ostatnich trzech latach niestaranie wykonali swoje zlecenie. Takim przykładem jest osoba która wygrała tegoroczny przetarg p. T.. L.. W zeszłym roku zgodnie z umową powinien dostarczyć (w jego imieniu działał p. P. który również dostał zapytanie ofertowe i wiedział również że musi dostarczyć dokumenty do Nadleśnictwa) notatki z szacowań i tego nie zrobił i celowo je zniszczył. Do dnia dzisiejszego Nadleśniczy mimo mojej prośby nie odpowiedział na te pytania i nie wyciągnął żadnych konsekwencji w tej sprawie. A było to przecież ewidentne naruszenie zawartej umowy. Dlaczego tego Nadleśniczy nie zgłosił tego faktu w przetargu?", a także z pisma z dnia 16 maja 2022 r.:

"Proszę o udzielenie odpowiedzi w następującej kwestii związanej z zamówieniem usługi szacowania szkód łowieckich: w umowie na usługi szacowania UMOWA nr [...] w § 4 ustęp 7 wskazano, że szacujący ma obowiązek dostarczyć do Nadleśnictwa "wszelką dokumentację dotyczącą szacowania szkody".

W umowie na ww. usługi na 2022 r. w § 4 ust. 7 wskazano natomiast, iż szacujący ma jedynie obowiązek:".

Skarżący podał, że nie zgadza się ze stanowiskiem Nadleśniczego, a wszystkie zadane pytania dotyczą sfery faktów. W szczególności pytanie nr 4 z wniosku z dnia 12 maja 2022 r. oraz pytanie z dnia 16 maja 2022 r. nie mogą pozostawiać jego zdaniem żadnych wątpliwości co do ich zakresu.

Dalej A. W. podawał, że pytania dotyczą informacji, które mają związek z wykonywaniem zadań publicznych lub gospodarowaniem mieniem, utrwalonej oraz będącej w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Trudno jednocześnie przyjąć jego zdaniem wytłumaczenia organu, że pytania nie dotyczą sfery faktów. Skarżący pyta bowiem wprost m.in. o to, kto ustalał kryteria ofert i dlaczego nie uwzględniono innych kryteriów, jak też co było powodem zmiany treści obowiązków podmiotu, który miał wykonywać usługi na zlecenie Nadleśnictwa w stosunku do ubiegłego roku. Skarżący wskazał, że co istotne, przedmiotowe fakty dotyczą wiadomości odnoszącej się/wytworzonej przez podmiot realizujący funkcje publiczne w zakresie gospodarowania mieniem Skarbu Państwa.

Skarżący uważa, że przedmiotem złożonych pytań jest informacja publiczna, bowiem artykuł 61 ust. 1 Konstytucji RP stanowi normatywną podstawę prawa do informacji publicznej, a informacje, o których udostępnienie się zwrócił stanowią z wyżej opisanych przyczyn przedmiot konstytucyjnego uprawnienia, bowiem stanowią informacje o jednostce organizacyjnej w zakresie, w jakim wykonuje zadanie władzy publicznej i gospodaruje majątkiem Skarbu Państwa.

W odpowiedzi na skargę Nadleśniczy Nadleśnictwa J. wniósł o jej oddalenie w całości. Organ podał, że zgodnie z obowiązującym prawem i w ustawowym terminie ustosunkował się do wniosków Skarżącego o udzielenie informacji publicznej z dnia 12 maja 2022 r. oraz 16 maja 2022 r., natomiast w takim zakresie w jakim wnioski nie dotyczyły informacji publicznej nie udzielono odpowiedzi.

Organ wskazywał, że podmiot zobowiązany, dokonując oceny udostępniania informacji publicznej, powinien ustalić, czy istnieją łącznie trzy przesłanki: informacja miała związek z wykonywaniem zadań publicznych lub gospodarowaniem majątkiem publicznym (dotyczyła sprawy publicznej), była utrwalona, była w posiadaniu podmiotu zobowiązanego.

Dalej organ podał, że informacją publiczną będzie każda informacja dotycząca sfery faktów i danych publicznych, a więc każda wiadomość wytworzona lub odnosząca się do organów władzy publicznej, a także wytworzona lub odnosząca się do innych podmiotów realizujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa.

Następnie organ podał treść odpowiedzi udzielonych na zapytania Skarżącego, tj.:

1. - na pytanie nr 1 z wniosku z dnia 12 maja 2022 r.:

"Pytanie nie stanowi wniosku o udzielenie informacji publicznej. Postępowanie zostało przeprowadzone zgodnie z obowiązującymi przepisami, w tym Regulaminem udzielania zamówień do [...] zł obowiązującym w Nadleśnictwie J.."

Organ wskazał następnie, że pytanie nie dotyczyło sfery faktów, ale sfery zamiarów i motywacji, które nie zostały utrwalone w żaden sposób, tzn. nie zostało utrwalone dlaczego zapytanie ofertowe nie zostało przesłane także do Skarżącego. Postępowanie zostało przeprowadzone w trybie zapytania ofertowego, przekazanego do wybranych przez Zamawiającego podmiotów.

1. - na pytanie nr 4 z wniosku z dnia 12 maja 2022 r.:

"Postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w imieniu Nadleśnictwa J. prowadzi zewnętrzny podmiot: W. Sp. k. Postępowanie zostało przeprowadzone zgodnie z obowiązującymi przepisami, w tym Regulaminem udzielania zamówień do [...] zł obowiązującym w Nadleśnictwie J.. W pozostałym zakresie pytanie nie stanowi wniosku o udzielenie informacji publicznej."

Organ dodał, że w zakresie pytania dotyczącego podmiotu ustalającego kryteria oceny ofert odpowiedź została udzielona. Ponadto przekazano Skarżącemu kompletne akta postępowania (pytanie ad. 3, w tym protokół), z których można ustalić personalia konkretnych osób. W pozostałym zakresie zdaniem organu pytanie nie dotyczy sfery faktów ale motywacji, która nie została utrwalona w żaden sposób. Postępowanie zostało przeprowadzone zgodnie z obowiązującym w Organie Regulaminem.

1. - na pytanie nr 5 z wniosku z dnia 12 maja 2022 r.:

"Pytanie nie stanowi wniosku o udzielenie informacji publicznej. Postępowanie zostało przeprowadzone zgodnie z obowiązującymi przepisami, w tym Regulaminem udzielania zamówień do [...] zł obowiązującym w Nadleśnictwie J.."

Organ wskazał ponadto, że pytanie nie dotyczyło sfery faktów, ale sfery oceny opisanych zarzutów, co nie zostało utrwalone w żaden sposób, gdyż przedstawione zarzuty nie opierają się na prawdzie. Postępowanie zostało przeprowadzone w trybie zapytania ofertowego, przekazanego do wybranych przez Zamawiającego podmiotów, którzy spełniali warunki udziału w postępowaniu i nie podlegali wykluczeniu.

1. - na pytanie z wniosku z dnia 16 maja 2022 r.:

"Pytanie nie stanowi wniosku o udzielenie informacji publicznej."

Dodatkowo organ podał, że pytanie nie dotyczy sfery faktów ale motywacji i uzasadnienia, która nie została utrwalona w żaden sposób. Postępowanie zostało przeprowadzone zgodnie z obowiązującym w Organie Regulaminem i wzór umowy oraz zawarta Umowa są zgodne z prawem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje.

Skarga okazała się niezasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 137) sądy administracyjne sprawują kontrolę nad działalnością administracji publicznej przyjmując jako kryterium kontroli zgodność z prawem. W świetle art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329, w skrócie "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4 p.p.s.a. Ponadto, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a., przedmiotem skargi może być także bezczynność w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Wobec powyższego, w przypadku skarg na bezczynność, kontroli sądu poddawany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w określonej formie i w określonym przez prawo terminie.

W myśl art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902, w skrócie "u.d.i.p.") do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W myśl art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania (1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; (2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; (3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.).

W pierwszej kolejności rozważenia wymaga kwestia dopuszczalności skargi na bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej.

Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych, dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest wymagane poprzedzenie jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej (czyli nie jest wymagane "wyczerpanie środków zaskarżenia", w tym wniesienie ponaglenia, w rozumieniu art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.), ani też wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa (por. wyrok NSA z 24.05.2006 r., I OSK 601/05, dostępne www.orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej "CBOSA").

Poza tym do skarg na bezczynność nie mają zastosowania terminy przewidziane dla wniesienia skargi w przepisach art. 53 p.p.s.a. (zob. postanowienia NSA: z 11.05.2011 r., I OSK 716/11; z 26.05.2011 r., I OSK 857/11, CBOSA). Oznacza to, że skarga na bezczynność może być skutecznie wniesiona aż do chwili ustania stanu bezczynności, tj. do chwili załatwienia sprawy przez organ administracji publicznej przez wydanie decyzji, postanowienia albo innego aktu lub podjęcie czynności (por. wyrok NSA z 29.04.2011 r., I FSK 249/10, CBOSA; por. też wyrok WSA z 27.10.2011 r., II SAB/Po 60/11, CBOSA). Trafność takiej wykładni potwierdza obecnie – dodany z dniem 01 czerwca 2017 r. – przepis art. 53 § 2b p.p.s.a., zgodnie z którym skargę na bezczynność można wnieść "w każdym czasie".

Mając wszystko to na uwadze, Sąd uznał skargę wniesioną w niniejszej sprawie za dopuszczalną i przystąpił do jej merytorycznego rozpoznania na podstawie akt sprawy zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. i nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Przedmiotem zaskarżenia jest bezczynność Nadleśniczego Nadleśnictwa J. w sprawie udostępnienia informacji publicznej w związku z wnioskami Skarżącego A. W. datowanymi na 12 i 16 maja 2022 r., w których wniósł o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej przetargu na świadczenie usług szacowania szkód łowieckich.

W pierwszej kolejności rozstrzygnąć należy, czy żądana informacja jest informacją publiczną oraz czy podmiot, do którego Wnioskodawca wystąpił o udzielenie informacji publicznej jest podmiotem zobowiązanym do jej udzielenia.

Ustawa o dostępie do informacji publicznej, co należy zaznaczyć, służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat działalności organów władzy publicznej, osób pełniących funkcje publiczne, organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (art. 61 ust. 1 Konstytucji RP). Używając w art. 2 ust. 1 u.d.i.p. pojęcia "każdemu", ustawodawca doprecyzował zastrzeżone w Konstytucji obywatelskie uprawnienie, wskazując, że każdy może z niego skorzystać na określonych w tej ustawie zasadach. Ustawa reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione.

Ustawa określa również podmioty obowiązane do udostępnienia informacji publicznej wskazując, iż należą do nich władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.), w szczególności organy władzy publicznej.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2022r., poz. 672 t.j.) lasami stanowiącymi własność Skarbu Państwa zarządza Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe.

Stosownie do ust. 3 i 4:

1. 3. W ramach sprawowanego zarządu Lasy Państwowe prowadzą gospodarkę leśną, gospodarują gruntami i innymi nieruchomościami oraz ruchomościami związanymi z gospodarką leśną, a także prowadzą ewidencję majątku Skarbu Państwa oraz ustalają jego wartość.
2. 4. Nadzór nad Lasami Państwowymi sprawuje minister właściwy do spraw środowiska.

Wreszcie stosownie do art. 32 ust. 1 ustawy o lasach, Lasy Państwowe jako państwowa jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej reprezentują Skarb Państwa w zakresie zarządzanego mienia.

Z powyższego wynika zatem wprost, że Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe jest państwową jednostką organizacyjną i dysponuje (zarządza) majątkiem publicznym.

Natomiast Nadleśniczy jako że jest uprawniony do reprezentacji państwowej jednostki organizacyjnej oraz jest dysponentem środków publicznych, należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do udzielenia informacji publicznej, w tym o majątku, którym dysponuje.

Wniosek ten wynika w szczególności z art. 35 ust. 1 pkt 1 i 2a ustawy o lasach, zgodnie z którymi Nadleśniczy prowadzi samodzielnie gospodarkę leśną w nadleśnictwie na podstawie planu urządzenia lasu oraz odpowiada za stan lasu. W szczególności nadleśniczy:

1. 1) reprezentuje Skarb Państwa w stosunkach cywilnoprawnych, w zakresie swojego działania;

2a) bezpośrednio zarządza lasami, gruntami i innymi nieruchomościami Skarbu Państwa, pozostającymi w zarządzie Lasów Państwowych.

Niewątpliwie, zatem Nadleśniczy Nadleśnictwa J. jest podmiotem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej będącej w jego posiadaniu (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.).

Punktem wyjścia do rozważań, czy informacje objęte wnioskiem z 12 i 16 maja 2022 r. stanowią informację publiczną o jakiej mowa w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Zgodnie z treścią tego przepisu informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Pojęcie informacji publicznej ma szeroki charakter i odnosi się do wszelkich spraw publicznych. Definicja ta jest bardzo szeroka i może budzić wątpliwości, dlatego przy interpretacji przepisu art. 1 ust. 1 konieczne jest posiłkowanie się zarówno sformułowaniami zawartymi w art. 61 Konstytucji RP, jak uwzględnianie treści art. 6 u.d.i.p., który zawiera przykładowy katalog informacji mających walor informacji publicznej. Uwzględniając wszystkie aspekty wynikające z treści tych przepisów, przyjąć należy, że informacją publiczną jest każda informacja dotycząca sfery faktów i danych publicznych, a więc każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów realizujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa.

Od samego pojęcia informacji należy odróżnić pojęcie nośników informacji, na których została ona utrwalona, i które mogą mieć np. postać dokumentu czy też zapisu elektronicznego. Nośnikiem informacji może być również człowiek, jeżeli mimo braku jakiegokolwiek utrwalenia informacja krąży dzięki ustnym przekazom jednej lub kilku osób. Adresat wniosku, zgodnie z przepisami ustawy i w zależności od ich brzmienia, jest zobowiązany do udostępnienia informacji, ale nie zawsze na zawierającym ją nośniku. Według Słownika języka polskiego [M. Szymczak (red.), Słownik języka polskiego, t. I, s. 788], informacja to "powiadomienie o czymś, zakomunikowanie czegoś, wiadomość, wskazówka, pouczenie". W kontekście analizowanej ustawy można przyjąć, że słowo "informacja" należy interpretować jako przekazanie wiedzy, pewnych stwierdzeń odnośnie do faktów – niezależnie od tego, czy takie twierdzenia organu administracji publicznej są zgodne z rzeczywistością, czy też nie.

Formami tak rozumianej informacji mogą być stwierdzenia na piśmie czy też ustne. Zasadniczo jednak informacja, z jaką każdy obywatel ma prawo się zapoznać, nie opiera się na bezpośrednim zetknięciu z interesującą go rzeczywistością, lecz na opisie tej rzeczywistości, wytworzonym przez udzielający odpowiedzi organ (zob. wyr. WSA w Krakowie z 28 lutego 2008 r., II SA/Kr 1292/07, Legalis). Dla traktowania danej informacji jako publicznej decydujące powinno być nie samo jej "wytworzenie", lecz fakt, że została pozyskana, zachowana lub przetworzona w celu realizacji zadań publicznych (zob. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska [w:] I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, wyd. III, Warszawa 2016, art. 1).

W tym miejscu więc wskazać należy, że organ wydaje się błędnie interpretować pojęcie "utrwalenia" i "wytworzenia" informacji publicznej. Z uwagi na to Sąd zaznacza, że wyraz "informacja" obejmuje swoim znaczeniem znacznie szerszy zakres pojęciowy niż wyraz "dokumenty" i nie można zawężać i utożsamiać dostępu do informacji publicznej z dostępem do dokumentów. Należy jednak podnieść, że to dokument - w szerokim tego słowa rozumieniu - będzie podstawowym nośnikiem informacji publicznej (zob. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 8 października 2008 r., sygn. akt IV SAB/Po 14/08, CBOSA).

Prawo do informacji publicznej obejmuje m.in. wszelkie informacje dotyczące umów o realizacji zamówień publicznych, a więc takich, na podstawie których wydatkowane są środki publiczne i osiągane cele o znaczeniu publicznym (art. 6 ust. 1 pkt. 2 lit. f) u.d.i.p.). Transparentność postępowania przetargowego wymagana od podmiotu zamawiającego, który należy do podmiotów zobowiązanych w rozumieniu przepisów u.d.i.p., ma na celu poddanie kontroli społecznej sposobu wydatkowania środków publicznych, a w tym zasadność wyboru wykonawcy zadania publicznego. Również każdy z kontrahentów ma prawo wiedzieć, czy przetarg odbył się z poszanowaniem zasady równości (zob. wyrok NSA z dnia 14 lutego 2020 r., sygn. akt I OSK 784/19, CBOSA). Co do zasady więc informacje dotyczące przetargu na usługi szacowania szkód łowieckich stanowią informację publiczną.

W niniejszej sprawie jednak Skarżący złożył zapytania następującej treści:

"W odpowiedzi na pismo z dnia 09 maja 2022 r. dotyczącego udzielenia informacji publicznej w sprawie przetargu na usługi szacowania szkód łowieckich informuję, iż dwa razy wysyłałem do nadleśniczego Nadleśnictwa zapytanie czy i kiedy odbędzie się przetarg na tą usługę m.in. w mailu z dnia 29 marca 2022 r. czyli jak wynika z tego pisma przed wysłaniem 5 ofert do innych firm dopiero 14 marca 2022 r.

1. 1. Zachodzi więc pytanie, dlaczego Nadleśniczy nie odpowiedział mnie na wcześniejsze pytania związane z terminem przetargu gdzie zgodnie z przepisami winien to uczynić uniemożliwiając w ten sposób wzięcia w nim przeze mnie udziału?
2. 4. Kto ustalał kryteria oferty i dlaczego nie uwzględniono w nim innych kryteriów.
3. 5. W informacji dodatkowej w pkt 5 jest zapis, że z postępowania przetargowego powinni być wykluczeni Wykonawcy którzy w ostatnich trzech latach niestaranie wykonali swoje zlecenie. Takim przykładem jest osoba która wygrała tegoroczny przetarg p. T.. L.. W zeszłym roku zgodnie z umową powinien dostarczyć (w jego imieniu działał p. P. który również dostał zapytanie ofertowe i wiedział również że musi dostarczyć dokumenty do Nadleśnictwa) notatki z szacowań i tego nie zrobił i celowo je zniszczył. Do dnia dzisiejszego Nadleśniczy mimo mojej prośby nie odpowiedział na te pytania i nie wyciągnął żadnych konsekwencji w tej sprawie. A było to przecież ewidentne naruszenie zawartej umowy. Dlaczego tego Nadleśniczy nie zgłosił tego faktu w przetargu?", a także z pisma z dnia 16 maja 2022 r.:

"Proszę o udzielenie odpowiedzi w następującej kwestii związanej z zamówieniem usługi szacowania szkód łowieckich: w umowie na usługi szacowania UMOWA nr [...] w § 4 ustęp 7 wskazano, że szacujący ma obowiązek dostarczyć do Nadleśnictwa "wszelką dokumentację dotyczącą szacowania szkody".

W umowie na ww. usługi na 2022 r. w § 4 ust. 7 wskazano natomiast, iż szacujący ma jedynie obowiązek:".

Trzeba przy tym zaznaczyć, że w zakresie pytania nr 4 dotyczącego podmiotu ustalającego kryteria oceny ofert odpowiedź została udzielona przez organ, a niniejsze postępowanie dotyczy tylko drugiej jego części, tj. "dlaczego nie uwzględniono w nim innych kryteriów?".

Zdaniem Sądu, należy odmówić informacjom wnioskowanym przez Skarżącego w powyższym zakresie przymiotu informacji publicznej, gdyż dotyczą sfery ocen, motywów, przyczyn działania podmiotu, a nie faktów. W analizowanej sprawie faktem jest, że zostało przeprowadzone postępowanie o zamówienie publiczne. Skarb Państwa – Lasy Państwowe Nadleśnictwo J. skierowało zapytanie ofertowe dotyczące przedmiotu zamówienia w postaci czynności dotyczących szacowania szkód łowieckich w trybie art. 70 Kodeksu cywilnego. Następnie sporządzono notatkę służbową z ustalenia wartości zamówienia i notatkę służbową z wyboru wykonawcy.

Zdaniem Sądu uzasadnienie dlaczego Nadleśniczy nie odpowiedział na wcześniejsze pytania Skarżącego, dlaczego nie uwzględniono innych kryteriów oceny w przetargu, dlaczego nie zgłoszono jakiegoś faktu w przetargu, a także co było przyczyną, że Nadleśnictwo zmieniło zakres obowiązków szacującego szkody, wkracza już w sferę motywacji (czy też racjonalizacji) danych działań, a także ocen, a tym samym znajduje się poza zakresem zastosowania u.d.i.p.

W tym znaczeniu nie stanowią informacji publicznej wszelkiego rodzaju wyjaśnienia, objaśnienia czy tłumaczenia organu kwestii związanych z daną informacją publiczną, które w istocie prowadza dopiero do wytworzenia danej informacji. Udostępnieniu podlega bowiem sama informacja, stanowiąca obiektywnie istniejący fakt, a nie przyczyny, dla których dana informacja ma określoną treść, czy z powodu których została podjęta bądź też nie przez dany organ, czy też znajduje się w danym, a nie innym miejscu. Tego typu informacje nie stanowią informacji publicznej dotyczącej spraw publicznych. Wyjaśnienia, motywacje i tłumaczenia organu nie są objęte zakresem przedmiotowym ustawy o dostępie do informacji publicznej i jako takie nie podlegają udostępnieniu w trybie jej przepisów (zob. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 19 października 2021 r., sygn. akt III SAB/Gl 63/21 oraz WSA w Warszawie z dnia 27 stycznia 2020 r., sygn. akt II SAB/Wa 607/19, CBOSA).

Słusznie więc argumentował w tym zakresie organ w odpowiedzi na skargę. Brak bowiem pozyskania informacji, której wnioskodawca się domaga, brak opisu rzeczywistości, którego można by udostępnić, żądane informacji nie dotyczą faktów, a motywacji, czy przesłanek działania podmiotu zobowiązanego, co nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p.

Tutejszy Sąd stwierdza, że organ swoim działaniem nie naruszył przepisów prawa, bowiem w terminie oraz zasadnie poinformował Skarżącego pismem z dnia 26 maja 2022 r., że wnioskowane informacje w zakresie pytania 1, 4 (częściowo) i 5 z wniosku z dnia 12 maja 2022 r. oraz z wniosku z dnia 16 maja 2022 r. nie stanowią informacji publicznej. Skoro Nadleśniczy Nadleśnictwa J. poinformował o powyższym Skarżącego, to zarzut bezczynności okazał się niezasadny.

Nie budziło także sporu i zastrzeżenia ze strony Skarżącego, że podmiot zobowiązany udzielił w terminie wynikającym z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. informacji na punkty 2 i 3 wniosku z 12 maja 2022r. przesyłając żądaną dokumentację oraz udzielając informacji co do pierwszej części punktu 4 powyższego wniosku dotyczącą udziału w zamówieniu publicznym w zakresie świadczenia usług szacowania szkód łowieckich.

Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.

Niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym z uwagi na treść art. 119 pkt 4 p.p.s.a. - postępowanie dotyczy skargi, której przedmiotem jest bezczynność organu. W trybie uproszczonym sąd rozpoznane sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.).