Uzasadnienie
Pismem datowanym na 26 listopada 2022 r. N. S., reprezentowana przez radcę prawnego D. K., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Wojewody w sprawie rozpoznania jej wniosku z dnia 12 stycznia 2022 r. o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że strona nie skorzystała z prawa do wniesienia ponaglenia, oraz wyjaśniając, że wprawdzie w skardze stwierdzono, że w dniu 15 lutego 2022 r. zostało złożone ponaglenie, jednak w systemie teleinformatycznym do dnia złożenia skargi nie odnotowano wpływu stosownego pisma do Urzędu.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu, pełnomocnik skarżącej do pisma z 10 stycznia 2023 r. załączył kopię ponaglenia z 15 lutego 2022 r. – które, według oświadczenia pełnomocnika, zostało wniesione do organu za pośrednictwem operatora pocztowego – oraz poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię częściowo zanonimizowanej strony z pocztowej ksiązki nadawczej, na której odnotowano wysyłkę w dniu 15 lutego 2022 r. jednej przesyłki, opisanej wyłącznie numerem nadawczym, adresowanej do W. Urzędu Wojewódzkiego (k. 26-27 akt sądowych).
Wojewoda, odnosząc się do powyższego pisma i wyjaśnień strony skarżącej, stwierdził w piśmie z 25 stycznia 2023 r., że w dniu doręczenia przesyłki o numerze nadawczym wskazanym w książce nadawczej, do Wojewody wpłynęły dwa ponaglenia wystosowane przez pełnomocnika skarżącej, lecz dotyczące spraw innych cudzoziemców. Organ zweryfikował akta tych postępowań, ale żadne z ponagleń nie dotyczyło sprawy skarżącej. Z adnotacji pracownika przyjmującego korespondencję wynikało, że w kopercie ww. przesyłki znajdowały się dwa dokumenty. Żaden z nich nie dotyczył jednak sprawy skarżącej. W związku z tym Wojewoda podtrzymał stanowisko, że ponaglenie skarżącej nie dotarło do organu (k. 37 akt sądowych).
Powyższe pismo Wojewody doręczono pełnomocnikowi Skarżącej 13 lutego 2023 r. (k. 47 akt sądowych), lecz do dnia wydania niniejszego postanowienia pozostało ono bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259, dalej w skrócie "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Z treści art. 53 § 2b p.p.s.a. jasno wynika, że uprzednie ponaglenie stanowi warunek dopuszczalności skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
Tymczasem z akt administracyjnych niniejszej sprawy – jak i z treści odpowiedzi na skargę oraz pisma Wojewody z 25 stycznia 2023 r., – w sposób jednoznaczny, spójny i wiarygodny wynika, że skarżąca nie skorzystała z ww. trybu i przed wniesieniem skargi nie złożyła wymaganego ponaglenia.
Z tego względu skarga nie może zostać merytorycznie rozpoznana, lecz podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 08.10.2013 r., II OSK 2232/13, CBOSA).
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.
Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł o zwrocie uiszczonego przez stronę skarżącą wpisu od skargi (pkt 2 sentencji postanowienia).