Uzasadnienie
Dnia [...] czerwca 2010 r. do Urzędu Gminy w [...] wpłynął wniosek R. N., reprezentowanego przez J. K., o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Wójta Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 1996 r. nr [...], a dotyczącej budowy kanalizacji sanitarnej z przykanalikami dla miejscowości [...]. Uzasadniając pełnomocnik wskazał, że wnioskodawca nie brał udziału w postępowaniu, podczas gdy jest właścicielem działki, przez którą ma przebiegać inwestycja. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010 r. Wójt Gminy [...] wznowił postępowanie w przedmiotowej sprawie.
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] Wójt Gminy [...], działając na podstawie art. 104 §1, art. 107, art. 146 § 1, art. 148 § 2, art. 149 § 3 i art. 151 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. nr 98 poz. 1071 ze zm., dalej kpa) odmówił uchylenia decyzji własnej z dnia [...] kwietnia 1996 r. nr [...] w sprawie budowy kanalizacji sanitarnej z przykanalikami dla miejscowości [...]. Uzasadniając napisał, że z dowodów zebranych trakcie postępowania wynika, iż wnioskodawca wiedział o toczącej się inwestycji, czego dowodem jest umowa [...] marca 1998 r. między R. N. a Zarządem Gminy [...] w sprawie wejścia na działkę celem budowy kanalizacji sanitarnej z przykanalikami. Organ podkreślił, że wnioskodawca nie kwestionował stanu faktycznego i prawnego związanego z przeprowadzoną w gminie budową kanalizacji sanitarnej z przykanalikami aż do roku 2008, kiedy to zwrócił się o udostępnienie kserokopii swojego pisemnego zezwolenia na przekopanie i położenie rury kanalizacyjnej oraz prośby o usunięcie rury kanalizacyjnej z posesji.
Wójt zaznaczył, że zgodnie z art. 148 kpa jednomiesięczny termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa, biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji, zatem termin nie został zachowany. W ocenie Wójta wnioskodawca już od dnia podpisania umowy w sprawie wejścia na działkę celem budowy kanalizacji sanitarnej z przykanalikami był świadomy, że taka decyzja została wydana, bowiem wyrażając zgodę na wejście na swój grunt zapoznał się z projektem technicznym i nie wniósł zastrzeżeń do przebiegu projektowanej sieci kanalizacji.
W odwołaniu pełnomocnik wnioskodawcy napisał, że strona nie jest zadowolona z wydanej decyzji zastrzegając, że w myśl art. 128 kpa odwołanie nie wymaga szczegółowego uzasadnienia. Stwierdził, że zakwestionowana decyzja narusza art. 8-9, art. 107 § 1, art. 148 § 2, art. 149 § 3, art. 151 § 1 pkt 1 kpa. Nadto zwrócił się o poinformowanie, w jakiej dacie organ odwoławczy otrzymał odwołanie.
Decyzją z dnia [...] września 2010 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], działając na podstawie art. 138 § 2 kpa uchyliło w całości zaskarżoną decyzję Wójta Gminy [...] z [...] sierpnia 2010 r. nr [...] wraz z postanowieniem Wójta Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. i przekazało sprawę do rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że w sytuacji, kiedy wnioskodawca jako przesłankę wznowienia podnosi okoliczność, że bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu jako jego strona, organ administracji obowiązany jest przeprowadzić postępowanie wyjaśniające w celu ustalenia, czy zachodzą przesłanki podmiotowe i przedmiotowe do wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia. Kolegium zaznaczyło, że dopiero wyniki takich ustaleń będą podstawą do wydania postanowienia o wznowieniu postępowania albo do wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania.
Dnia [...] września 2010 r. R. N. reprezentowany przez radcę prawnego G. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem Kolegium, skargę na bezczynność SKO w [...]. Pełnomocnik zarzucił, że Kolegium nie załatwiło dotąd odwołania strony. Uzasadniając napisał, że Wójt doręczył odwołanie organowi II instancji w dniu [...] sierpnia 2010 r. zatem mimo upływu jednego miesiąca Kolegium nie rozpatrzyło odwołania.
W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie wskazując, że decyzję Kolegium z [...] września 2010 r. przesłano pełnomocnikowi strony w postępowaniu administracyjnym w dniu [...] września 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Poza sporem w niniejszej sprawie jest data doręczenia odwołania organowi II instancji (24 sierpnia 2010 r.), data wydania decyzji przez SKO ([...] września 2010 r.) oraz data wniesienia, za pośrednictwem Kolegium, skargi do Sądu na bezczynność Kolegium (27 września 2010 r.). Rację ma przy tym pełnomocnik skarżącego wskazując, że w przypadku skargi na bezczynność samorządowego kolegium odwoławczego nie ma zastosowania art. 37 § 1 kpa bowiem brak organu wyższego stopnia względem SKO, zatem niewyczerpanie środka prawnego przewidzianego w tym przepisie nie czyni skargi niedopuszczalną.
W związku z wydaniem rozstrzygnięcia przez SKO w [...] należy wskazać, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt podjęte zostały z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania. Jeżeli więc w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji wydał przewidziany prawem akt, choćby z przekroczeniem ustawowych terminów, oznacza to, że organ ten nie pozostaje już w stanie bezczynności i sąd nie może uwzględnić skargi na podstawie art.149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.).
Nie ma podstaw do umorzenia postępowania (art.161 par 1 pkt 3 p.p.s.a.) w sprawie ze skargi na bezczynność, jeżeli organ wydał żądany akt lub podjął stosowną czynność po wniesieniu skargi do sądu, ale przed zamknięciem rozprawy. Także w takiej sytuacji procesowej należy rozpoznać skargę merytorycznie, chyba że skarga zostanie skutecznie cofnięta. Jeśli zatem bezczynność została usunięta, to nie ma już podstaw do zobowiązania organu, w trybie art.149 p.p.s.a., do wydania określonego aktu lub podjęcia czynności. Dlatego też usunięcie przez organ bezczynności przed zamknięciem rozprawy skutkuje oddaleniem skargi, na zasadzie art.151 p.p.s.a. (tak również WSA w Poznaniu z dnia 20 października 2010 r. sygn. akt IV SAB/Po 45/10).
Z uwagi na fakt, iż niniejszy Sąd w pełni podziela przedstawione wyżej stanowisko i mając na uwadze okoliczności przedmiotowej sprawy na zasadzie art. 151 p.p.s.a. skargę jako nieusprawiedliwioną należało oddalić.