Uzasadnienie
Pismem z dnia 27.09.2011r. wniesionym za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. P.P. złożył skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. K. i Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia 17 września 2009r. w sprawie NB [...] (następnie NB [...]) o wyłączenie pracowników PINB dla m. K. – G.F. i T.T.
Skarga na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. została zakończona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18.10.2011r. sygn. akt IV SAB/Po 62/11. W związku z powyższym przedmiotem niniejszego postępowania jest skarga na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta K. Jak wynika z akt sprawy, Sąd zarządzeniem z dnia 12.12. 2011r. pod rygorem odrzucenia skargi wezwał skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł. stosownie do §2 ust. 1 pkt 6 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193).
Z informacji Oddziału Finansowo – Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (k.
- 38) wynika, że skarżący do dnia 05.01.2012r. nie wpłacił wymaganego wpisu.
Na wstępie wskazać należy, że sąd administracyjny rozpoznając sprawę w pierwszej kolejności zobowiązany jest badać dopuszczalność takiej skargi. W tym celu sąd bada czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w przepisie art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej P.p.s.a.), wśród których wymienia się również niedopuszczalność skargi (pkt 6). Z powyższego obowiązku nie zwalnia fakt wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż wyłączenie pracownika lub odmowa jego wyłączenia następuje przez wydanie postanowienia (vide: wyrok NSA z 29.05.1990r. SA/Po 1555/89, ONSA 1990, nr 2-3, poz.44). Na postanowienie to nie służy zażalenie. Wprawdzie ustawodawca nie pozbawia strony możliwości kwestionowania postanowienia o odmowie wyłączenia pracownika, lecz łączy je z rozpoznaniem przez organ odwoławczy odwołania od decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy. Kontrolę tej materii będzie również sprawował Sąd administracyjny rozstrzygając zasadność skargi kierowanej do Sądu przy czym brak rozpoznania wniosku może powodować zastosowanie przez Sąd art.145 §1 pkt 1 lit. "c" P.p.s.a.
Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art.3 §2 pkt 1-4a P.p.s.a. Art.3 §2 pkt 2 P.p.s.a. wskazuje, że kontroli Sądu mogą być poddane postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Ponieważ akt polegający na wyłączeniu bądź odmowie wyłączenia pracownika organu, pozostaje poza zakresem właściwości sądu administracyjnego (vide: wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2005r. sygn. P 8/03) to sąd administracyjny nie ma również kompetencji do rozpoznawania skargi na bezczynność w podjęciu takiego aktu.
Z powyższych powodów na podstawie art.58 §1 pkt 6 oraz art.58 §3 P.p.s.a. skargę należało odrzucić.