Uzasadnienie
Skarżący S. L. wniósł skargę na brak rozpoznania przez Urząd Dzielnicy [...] - dalej organ, wniosku skarżącego o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania garażu w budynku mieszkalnym położonym w W. przy ulicy [...]. Zmiana polegać miała na przeznaczenie go na cele mieszkalne. Wniosek o ustalenie warunków zabudowy wpłynął do organu 11 lipca 2011 r.
Po wpłynięciu do organu skargi została przez Zarząd Dzielnicy [...] wydana [...]grudnia 2012 r. decyzja odmowna.
Postanowieniem z [...] lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie w sprawie uznając, że wobec wydania przez organ decyzji merytorycznej, rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe.
W wyniku skargi kasacyjnej, postanowieniem z 24 maja 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
W uzasadnieniu NSA uznał, że wydanie przez organ w toku postępowania sądowego decyzji merytorycznej nie zwalnia WSA od merytorycznego rozpoznania skargi na bezczynność. Wskazał, że Sąd ma obowiązek ocenić czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce, i czy z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 2 zd. 2 p.p.s.a). Do uwzględnienia skargi dochodzi nie tylko wtedy gdy sąd zobowiązuje organ do wydania aktu. Wydanie przez organ decyzji po wniesieniu skargi do WSA nie skutkuje uznaniem bezprzedmiotowości postępowania w zakresie ustalenia czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszenie, prawa.
W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny ma obowiązek ocenić czy bezczynność miała miejsce z naruszeniem prawa, czy naruszenie to nie było rażące oraz rozważy kwestię wymierzenia organowi grzywny. Nadto WSA orzeknie o kosztach postępowania w tym kosztami postępowania przed NSA.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny dokonując oceny przesłanek do zastosowania art. 149 § 1 i 2 p.p.s.a. ustalił co następuje.
Skarżący 11 lipca 2012 r. złożył do organu wniosek o wydanie ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania garażu w budynku mieszkalnym położonym w W. przy ulicy [...]. Zmiana polegać miała na przeznaczeniu go na cele mieszkalne. Organ zawiadomieniem z dnia 30 lipca 2012 r. (k 30) wszczął postępowanie w sprawie. Kolejną czynnością organu było wydanie w dniu [...] listopada 2012 r. postanowienie o uzupełnieniu przez inwestora wniosku poprzez złożenie mapy, przedstawienie koncepcji wstępnej zagospodarowania terenu na fragmencie mapy w odpowiedniej skali, przedłożenie dokumentów od gestorów sieci, prawidłowe wypełnienie pkt, 3.2 wniosku. Organ udzielił skarżącemu 14 dniowego terminu na usunięcie braków wniosku. Odpis postanowienia został doręczony skarżącemu 21 listopada 2012r. Skarżący złożył wymagane dokumenty przy piśmie które wpłynęło do organu 4 grudnia 2012 r.
Decyzja odmowna została wydana [...] grudnia 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Przepisy art. 149 p.p.s.a. dają stronie możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego przewlekłego prowadzenia przez organ postępowania jak również jego bezczynność. Uprawnienie to sprowadza się do żądania wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub stwierdzenie albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisu prawa. Na sąd nakłada natomiast, obok oceny czy mamy do czynienia z przewlekłością lub bezczynnością, obowiązek ustalenia czy miały one miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd może także, na wniosek lub z urzędu, orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 149 § 2 p.p.s.a)
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie doszło do przewlekłości postępowania w okresie od jego wszczęcia tj. 30 lipca 2011 r. do [...] listopada 2011 r. tj daty wydania postanowienia o wezwaniu do uzupełnienia wniosku. W tym czasie organ nie podejmował żadnych merytorycznych czynności, jak również, wbrew art. 36 k.p.a. nie informował strony postępowania o przyczynach nie załatwienia sprawy w terminie o jakim mowa w art. 35 k.p.a. ani też nie wydał merytorycznego rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 35 § 3 k.p.a. organ w postępowaniu w którym potrzebne jest przeprowadzenie czynności wyjaśniających ma 1 miesiące na wydanie decyzji administracyjnej. Gdyby sprawa była szczególnie skomplikowana – 2 miesiące. Trudno uznać za sprawę szczególnie skomplikowaną sprawę o zmianę przeznaczenie garażu na lokal mieszkalny.
Tego rodzaju postępowanie organu daje podstawy do uznania o jego przewlekłości gdyż organ pozostawał w zwłoce w załatwieniu sprawy, nie podejmował w tym czasie czynności celem zakończenia postępowania administracyjnego.
W ocenie Sądu organ nie był bezczynny gdyż w trakcie postępowania administracyjnego najpierw je wszczął a następnie wydał postanowienie o nałożeniu na inwestora określonych obowiązków i tym samym podejmował czynności jednakże ze znacznym opóźnieniem. Sąd w tego rodzaju sprawach ocenia cały tok postępowania administracyjnego a nie jego fragment. W ocenie sądu stwierdzony brak działania na pewnym etapie postępowania stanowi o przewlekłości postępowania a nie o jego bezczynności.
Sąd uznał, jednocześnie, że przewlekłość nie miała charakteru rażącego ponieważ choć, doszło do naruszenia art. 36 K.p.a. to jednak naruszenie to w kontekście wszystkich okoliczności sprawy a w szczególności złożenia przez inwestora niekompletnego wniosku nie uzasadnia twierdzenia o oczywistym naruszeniu prawa.
Jednocześnie Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że istnieją podstawy do nałożenia na organ grzywny w kwocie 400 zł. na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a.
Wysokość grzywny uwzględnia okoliczności sprawy a w szczególności fakt, wydania decyzji niezwłocznie po złożeniu skargi do organu administracji, czas trwania przewlekłości postępowania, fakt nie wskazania przez organ przyczyn opóźnienia w rozpoznawaniu wniosku. Grzywna ta jest grzywną wymierzoną w dolnych granicach ponieważ art. 154 § 6 p.p.s.a., stosowany odpowiednio przewiduje możliwość wymierzenia grzywny do wysokości 10 krotnej przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa GUS. Wynagrodzenie to na datę orzekania wynosi 3 551,61 zł. (M.P.2013, poz.89).
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 149 § 1 i 2, 200 i 205 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji, orzekając w tym o kosztach postępowania przez Naczelnym Sądzie Administracyjnym.