Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 17 kwietnia 2018 r., sygn. akt IV SAB/Wa 18/18, odrzucił skargę kasacyjną A. F. od postanowienia z dnia 19 lutego 2018 r. odrzucającego skargę A. F. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez [...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w [...] w sprawie wydania orzeczenia lekarskiego w zakresie zdolności do podjęcia pracy na określonym stanowisku ze względu na to, że została ona sporządzona przez skarżącego osobiście, a nie przez pełnomocnika będącego radcą prawnym lub adwokatem.
Skarżący pismem z 16 maja 2018 r. złożył w terminie zażalenie na ww. postanowienie wnosząc o jego uchylenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zażalenie jest niedopuszczalne.
Zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej zwanej "p.p.s.a."), zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 w zw. z art. 194 § 4 p.p.s.a.).
Ponadto w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 p.p.s.a. zażalenie takie może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy. Niezachowanie tzw. przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej stanowi brak niepodlegający konwalidacji w trybie art. 49 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 marca 2012 r., sygn. akt I OZ 169/12).
Z powołanych przepisów jednoznacznie wynika, że niedopuszczalne jest wnoszenie do sądu zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną, które nie zostało sporządzone przez osoby mające status zawodowy, o którym mowa w tych przepisach.
Sąd, przenosząc powyższe rozważania na grunt sprawy, stwierdził, że zażalenie zostało sporządzone osobiście przez skarżącego, pomimo pouczenia, iż powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego albo doradcę podatkowego – w sprawach zobowiązań podatkowych bądź rzecznika patentowanego – w sprawach własności przemysłowej. Z akt sprawy nie wynika natomiast, aby skarżący był adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym, albo spełniał inne ww. kryteria zawodowe. Ponadto na takie okoliczności skarżący nie powoływał się ani w zażaleniu, ani w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Tym samym stwierdzić należało, że zażalenie wniesiono z naruszeniem wymogu sporządzenia go przez profesjonalnego pełnomocnika.
Wskazać należy, iż do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej (art. 197 § 2 p.p.s.a.). Stosownie zatem do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 194 § 4 oraz art. 197 § 2 w związku z art. 178 p.p.s.a., odrzucił zażalenie, jako niedopuszczalne.