Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie sądowe w sprawie skargi F. Sp. z o.o. w K. (dalej zwanej Spółką) na bezczynność Ministra Gospodarki w przedmiocie nierozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jednocześnie w pkt 2 wspomnianego postanowienia Sąd zasądził od Ministra Gospodarki kwotę 100 zł na rzecz skarżącej Spółki.
Zażalenie na powyższe postanowienie w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, wniosła reprezentowana przez pełnomocnika Spółka. Żaląca podniosła zarzut naruszenia art. 201 w zw. z art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. dalej P.p.s.a.), w związku z § 18 pkt 1 ppkt 1c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).
Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie w zakresie orzeczenia o kosztach sądowych i przekazał w tym zakresie sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu stwierdził, iż w niniejszej sprawie Sąd I instancji orzekł o kosztach postępowania na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a. Pominął jednak fakt, iż skarżąca Spółka była reprezentowana przez adwokata, który składając skargę wniósł o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz kwoty 17 złotych tytułem opłaty od pełnomocnictwa. Tym samym orzekając o kosztach postępowania Sąd I instancji nie uwzględnił treści art. 205 § 2 P.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 200 P.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd I instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. O wniosku o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 P.p.s.a.
Natomiast w myśl art. 205 § 2 P.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
Zgodnie natomiast z § 18 powołanego wyżej rozporządzenia ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie, stawka minimalna w sprawie nie wymienionej w pkt 1 lit. a i b wynosi 240 zł.
Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, iż w przedmiotowej sprawie na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 18 ww. rozporządzenia, skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania obejmujący: uiszczony wpis, nieopłaconą pomoc prawną wraz z 22% podatkiem od towarów i usług oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa.
Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji postanowienia.