Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 21 lutego 2014 r. sygn. akt IV SAB/Wa 192/13 odrzucił skargę A. C. (dalej: "skarżący") na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie wykonania prawomocnych postanowień sądu rejonowego.
Skarżący w piśmie z 27 lutego 2014 r., wniósł o sprostowanie sentencji powyższego postanowienia w ten sposób, że w miejsce określenia przedmiotu zamiast: "wykonania prawomocnych postanowień sądu rejonowego" wpisać: "nie wykonania prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Z. z dnia:
- - [...] listopada 2002 r. sygn. akt [...] w przedmiocie ustalenia, że zdarzenie z dnia 30 listopada 2001 r. było wypadkiem przy pracy,
- - [...] września 2004 r. sygn. akt [...] w przedmiocie sprostowania protokołu powypadkowego,
- - [...] października 2004 r. sygn. akt [...] w przedmiocie sprostowania wyników kontroli.".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 166 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, dalej: "p.p.s.a."), do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach.
Zgodnie z art. 156 § 1 p.p.s.a. sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Pomimo tego, iż przepis ten stanowi jedynie o sprostowaniu orzeczeń przez sąd z urzędu, wobec treści art. 159 p.p.s.a. traktującym o wniosku o sprostowanie, nie ulega wątpliwości, iż strona postępowania może składać także wnioski o rektyfikację orzeczeń. Instytucja sprostowania, przewidziana w art. 156 p.p.s.a. jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie wadliwości orzeczenia przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do jego zmiany, lub uchylenia. Służy wyeliminowaniu z treści orzeczenia tego, co nie jest zgodne z wolą Sądu wydającego orzeczenie.
W niniejszej sprawie taki wypadek nie zachodzi. Zgodnie z art. 138 p.p.s.a. sentencja orzeczenia powinna zawierać między innymi przedmiot zaskarżenia. Nie ulega wątpliwości, iż określenie przedmiotu zaskarżenia, powinno zawierać oznaczenie jakiego aktu lub czynności i jakiego organu administracji publicznej dotyczy postanowienie. Orzeczenie powinno również wskazywać rodzaj aktu lub czynności (bezczynności) jaki jest zaskarżony do Sądu. Skarżący w złożonej skardze wniósł, o: "stwierdzenie nie wykonania przez ówczesny [...] O/ZUS w W., Inspektorat w Z., obecnie [...] O/ZUS w W., Inspektorat w Z. prawomocnych orzeczeń Sądu Rejonowego w Z.:"
- - z dnia [...] listopada 2002 r. sygn. akt [...] w przedmiocie ustalenia, że zdarzenie jakiemu uległ skarżący podczas wykonania pracy w dniu 30 listopada 2001 r. było wypadkiem przy pracy,
- - z dnia [...] września 2004 r. sygn. akt [...] w przedmiocie sprostowania wyników kontroli przeprowadzonej w firmie [...], a zawartych w pismach Inspektoratu ZUS w Z. z dnia [...] lipca 2002 r. i [...] lutego 2003 r.,
- - z dnia [...] października 2004 r. sygn. akt [...] w przedmiocie sprostowania protokołu powypadkowego nr [...] r. z dnia [...] października 2002 r.
Tymczasem, w postanowieniu o odrzuceniu skargi Sąd posłużył się terminem "skargi na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie wykonania prawomocnych postanowień sądu rejonowego".
Wskazać należy, że określenie przedmiotu skargi w sentencji postanowienia służy zwięzłemu opisowi rozpoznawanej sprawy. Określenie użyte w rozpoznawanej sprawie przez Sąd odpowiada temu wymogowi. Żądanie skarżącego sprowadza się do bardziej szczegółowego określenia przedmiotu wniesionej skargi. Tymczasem, elementów takich nie zamieszcza się w sentencji postanowienia. W konsekwencji brak jest podstaw do sprostowania przedmiotowego postanowienia.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji postanowienia.