Uzasadnienie
P. K. S., wniósł skargę, zarzucając przewlekłość prowadzonego postępowania przez Burmistrza Miasta S. w sprawie z jego wniosku z 31 sierpnia 2012 r. o wydanie zaświadczenia (zakres zaskarżenia w niniejszej sprawie - wobec wyjaśnienia z k. 29).
Uzasadniając skargę opisano przebieg sprawy, wymieniając poszczególne zdarzenia, jakie miały miejsce w sprawie od dnia wniesienia wniosku - co miało miejsce 31 sierpnia 2012 r. Wskazano, że szereg postanowień w przedmiocie zaświadczenia było uchylanych (przez Sąd Administracyjny - sygn. akt IV SA/Wa 915/13, bądź przez organ drugiej instancji - postanowienia z [...] października oraz [...] listopada 2012 r., [...] kwietnia, [...] czerwca, [...] sierpnia 2014 r.). Toczyły się także przed sądem administracyjnym postępowania w przedmiocie bezczynności organu (sygn. akt IV SA/Wa 35/14), a w toku postępowania organ wydawał także postanowienia w przedmiocie zawieszenia postępowania (z [...] września 2014 r.).
W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej odrzucenie, wywodząc, że jest ona bezzasadna bowiem czynności organu nie można kwalifikować w danej sprawie, jako przewlekłość postępowania, przez co rozumie się zawinione dziania organu administracji. W danym przypadku nie załatwienie sprawy wynikało z obiektywnych przeszkód - w tym rozbieżności w ocenie przepisów. Wskazano, że - wobec oddalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 1 kwietnia 2015 r. (wyrok o sygn. akt I OSK 2247/14) skargi kasacyjnej organu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 23 maja 2014 r. (sygn. akt IVSAB/Wa 35/14), którym uwzględniono skargę na bezczynność – żądane zaświadczenie wydano ([...] kwietnia 2015 r.).
Prawomocnym wyrokiem z 23 maja 2015 r. (sygn. akt IV SAB/Wa 230/14) Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę p. K. S. na bezczynność organu w przedmiocie wydania zaświadczenia, wobec tego samego wniosku (z 31 sierpnia 2012 r.) stwierdził, że organ administracji pozostawał w bezczynności (pkt 2 orzeczenia).
W uzasadnieniu wskazano m.in., że skarga p. K. S. została wyłączona do odrębnego rozpoznania w części dotyczącej przewlekłego prowadzenia postępowania w przedmiocie wydania zaświadczania. A dalej: "Bezczynność oraz przewlekłość postępowania stanowią bowiem dwie różne instytucje prawa procesowego. Z przewlekłością postępowania mamy do czynienia w sytuacji, gdy organ podejmuje określone czynności procesowe, niemniej jednak nie są to czynności zmierzające bezpośrednio do końcowego załatwienia sprawy. Chodzi tu o takie działania, które nie przyczyniają się do wyjaśnienia okoliczności sprawy i wydania stosownego merytorycznego rozstrzygnięcia. Postępowanie jest nadmiernie rozciągnięte w czasie, jest niezasadnie przedłużane niesprawnymi działaniami organu. Innymi słowy, organ działa przewlekle wówczas gdy jego czynności są nieskuteczne. To stanowisko znajduje potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 sierpnia 2013 r., sygn. II OSK 549/13 (LEX nr 1369030), gdzie stwierdzono: postępowanie prowadzone w sposób przewlekły jest to postępowanie prowadzone w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź przy wykonywaniu czynności "pozornych" powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny, ewentualnie mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy.
Pojęcie "przewlekłość postępowania" obejmować będzie zatem opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu w sytuacji, gdy sprawa mogłaby być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy. Wskazano również: "wniosek skarżącego o wydanie zaświadczenia potwierdzającego jego pracę w gospodarstwie rolnym wpłynął do organu I instancji w dniu 31 sierpnia 2012 r. Burmistrz powinien był więc, stosownie do treści art. 217 § 3 kpa, zakończyć sprawę do 3 września 2012 r., albo też wyznaczyć nowy termin załatwienia sprawy w oparciu o art. 36 § 1 kpa [...]. Tymczasem organ nie podjął żadnych czynności wyjaśniających w sprawie (art. 218 kpa) i nie poinformował skarżącego, że nie dysponuje dokumentami uzasadniającymi wydanie zaświadczenia o pracy skarżącego w gospodarstwie rolnym. Wynika z tego, że niewątpliwie Burmistrz Miasta S., pozostawał bezczynnym, gdyż nie załatwił wniosku skarżącego w terminie określonym wart. 217 §3 kpa".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Sąd nie uwzględnił wniosku organu administracji o odrzucenie skargi, bowiem sprawa może być rozpatrzona, co do meritum. Z kolei ewentualna bezzasadność zarzutów (co wywodzono w odpowiedzi) może być wyłącznie przesłanką oddalenia skargi.
Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę (w przedmiocie przewlekłości) musiał mieć na uwadze następstwo prawne prawomocnego wyroku o sygn. akt IV SAB/Wa 230/14), wobec treści art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). W orzeczeniu tym podkreślano odrębność stanów kwalifikowanych jako bezczynność organu administracji oraz przewlekłość postępowania. Nie może budzić wątpliwości, że w tożsamych cezurach czasowych organ administracji nie może równocześnie pozostawać w bezczynności oraz prowadzić przewlekle postępowanie. Przy tym, z treści uzasadnienia w sprawie o sygn. IV SAB/Wa 230/14 wynika, że Sąd ówcześnie, jako bezczynność organu zakwalifikował okres od dnia 3 września 2012 r. Co także istotne, wyrokowano już po dniu wydania zaświadczania (uwzględniono to - umarzając postępowanie w stosownym zakresie - pkt 1 orzeczenia), a miało to miejsce w kwietniu 2015 roku.
W takiej sytuacji, wobec treści uzasadnienia, należy uznać, że cały okres procedowania w sprawie oceniono już jako stan bezczynności (za nieprawidłowości w tym zakresie wymierzono grzywnę - pkt 4 orzeczenia). Wyklucza to uznanie przez Sąd w mniejszej sprawie, aby organ administracji, w tym samym okresie, prowadził równocześnie przewlekle postępowanie.
Wobec wskazanych uwarunkowań skargę należało oddalić.
Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji wyroku.