Uzasadnienie
W dniu 9 listopada 2013 r. Z. S. oraz J. T. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji dotyczącą wykonywania obowiązków służbowych.
W dniu 30 grudnia 2013 r. wpłynęło do Sądu pismo skarżącego, informujące o śmierci skarżącej J. T. Z nadesłanego przez Urząd Stanu Cywilnego w L. odpisu skróconego aktu zgonu wynika, że skarżąca zmarła w dniu [...] listopada 2013 r.
Zgodnie z zarządzeniem z dnia 22 stycznia 2014 r. wezwano skarżącego Z. S. do wskazania następców prawnych zmarłej skarżącej, w tym do nadesłania postanowienia sądu w przedmiocie stwierdzenia nabycia spadku lub zarejestrowanego aktu poświadczenia dziedziczenia, w terminie 7 dni pod rygorem zawieszenia postępowania sądowego. W odpowiedzi skarżący nadesłał pismo z dnia 3 lutego 2014 r., w którym nie odniósł się do treści wezwania.
Postanowieniem z dnia 11 lutego 2014 r. sygn. akt IV SAB/Wa 266/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie sądowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Zgodnie z ww. przepisem Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania.
Bezsprzecznie J. T. zmarła po wszczęciu postępowania sądowego w niniejszej sprawie. Za przedmiot skargi należało zaś przyjąć bezczynność Komendanta Głównego Policji w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych. W ocenie Sądu przedmiot sprawy odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłej.
Podkreślić należy, że skarga w dniu jej wniesienia nie została podpisana przez skarżącą, jednak Sąd uznał, że w sprawie zastosowanie ma art. 46 § 4 cyt. ustawy. Zgodnie z tym przepisem za stronę, która nie może się podpisać, podpisuje pismo osoba przez nią upoważniona, z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała. Ponieważ Z. S. podkreślił, że pismo wnosi "89 letnia kaleka" J. T., zostały wskazane okoliczności uniemożliwiające osobiste podpisanie skargi.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł, jak w sentencji.