Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2014 r. sygn. akt IV SAB/Wa 215/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną Z. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 października 2014 r. o odrzuceniu skargi.
W dniu 31 grudnia 2014 r. wpłynęło do Sądu zażalenie Z. S. na powyższe postanowienie, sporządzone przez stronę osobiście (k. 146), sprecyzowane pismem nadesłanym do Sądu w dniu 28 stycznia 2015 r. (k. 159).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Przepis art. 197 § 2 p.p.s.a. stanowi, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
Jak wynika z treści art. 194 § 4 p.p.s.a., zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
W niniejszej sprawie skarżący sporządził zażalenie osobiście, a zatem z naruszeniem wymogu określonego w powyższym przepisie.
Niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej stanowi brak niepodlegający konwalidacji w trybie art. 49 p.p.s.a. Jest to brak nieusuwalny (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2012 r. sygn. akt II OZ 832/12, Lex nr 1252285).
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 oraz art. 194 § 4 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.