Uzasadnienie
M. P. wywiódł do Sądu skargę na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie wydania decyzji w sprawie "zapisanej pod nr [...] z [...].11.13r. Dyrektora Centralnego Zarządu Służby Więziennej w W." oraz niezałatwienie sprawy w terminie przewidzianym w przepisach k.p.a.
Minister Sprawiedliwości w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niepodleganie sprawy właściwości sądów administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Sprawa, której dotyczy skarga, nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.".
Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. sądy administracyjne rozpoznają sprawy ze skargi na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie przez nie postępowania wyłącznie w zakresie postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem: decyzji administracyjnych, postanowień w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę, co do istoty oraz postanowień w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, jak również pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach, bądź też wydaniem innych aktów lub podjęciem czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Z nadesłanych przez organ akt sprawy wynika, że M. P. pismem z dnia 28 września 2012 r. wniósł do Ministra Sprawiedliwości skargę na niewłaściwe leczenie i niedozwolone eksperymenty medyczne na jego osobie podczas pobytu w areszcie śledczym. Pismo te zostało przekazane według właściwości do Centralnego Zarządu Służby Więziennej.
Centralny Zarząd Służby Więziennej pismem z dnia [...] listopada 2013 r. znak: [...] udzielił odpowiedzi na pismo skarżącego M. P. z dnia 28 września 2013 r. w trybie przepisów działu VIII ustawy Kodeks postępowania administracyjnego.
Wskazać w tym miejscu należy, że określony w art. 221–240 k.p.a. tryb "ogólnoskargowy" jest samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, które kończy się czynnością materialno-techniczną (zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi). Zgodnie z art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarga ta jest odformalizowanym środkiem ochrony różnego rodzaju interesów jednostki, nie dającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, tj. postępowania odwoławczego lub postępowania sądowoadministracyjnego.
Również zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi w trybie przepisów działu VIII k.p.a. nie przybiera żadnej z prawnych form działania organu administracji publicznej wymienionych w art. 3 § 1 i § 2 p.p.s.a. W orzecznictwie sądów administracyjnych panuje ugruntowane stanowisko, zgodnie z którym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 684/13, orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd w obecnym składzie ten pogląd w pełni podziela.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie skarga M. P. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie wydania decyzji pozostaje w związku z pismem Dyrektora Centralnego Zarządu Służby Więziennej z dnia [...] listopada 2013 r. będącym odpowiedzią na pismo M. P. z dnia 28 września 2013 r. dotyczące niewłaściwego leczenia i przeprowadzania eksperymentów medycznych podczas jego pobytu w areszcie śledczym. W ocenie Sądu pismo z dnia 28 września 2013 r. było skargą w rozumieniu art. 227 k.p.a., a ta nie mieści się w katalogu aktów i czynności wymienionych w art. 3 § 2 pkt od 1 do 4a p.p.s.a.
W konsekwencji Sąd uznał, że skarga na bezczynność Ministra Sprawiedliwości jest niedopuszczalna, gdyż nie podlega kognicji sądów administracyjnych.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.