Uzasadnienie
B. C. wniosła do Sądu skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 14 maja 2006 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1979 r.
Tymczasem w punkcie pierwszym sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 października 2015 r. stwierdzono, że bezczynny w rozpatrzeniu wniosku B. C. z dnia 14 maja 2006 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1979 r. pozostawał Ministra Infrastruktury i Rozwoju.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a." Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.).
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podnosi się, że sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia i w jego komparycji, jak i w uzasadnieniu orzeczenia. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron czy też dokładne wymienienie podmiotów postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2012 r. w sprawie o sygn. akt II OSK 631/12, postanowienie Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 27 września 2009 r. w sprawie o sygn. akt I FSK 1208/10, te orzeczenia i orzeczenie powołane poniżej dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przy czym nieprawidłowości wskazane w art. 156 p.p.s.a. muszą mieć charakter oczywisty, a więc gdy jest widoczne, że wbrew zamierzeniu sądu doszło do niewłaściwego użycia wyrazu lub oczywiście mylnej jego pisowni albo widocznie niezamierzonego opuszczenia jednego lub więcej wyrazów (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 12 października 2012 r. w sprawie o sygn. akt I OZ 764/12).
W świetle powyższych rozważań Sąd uznał, że wpisanie w punkcie pierwszym sentencji wyroku z 22 października 2015 r., że organem pozostającym bezczynnym w sprawie jest Minister Infrastruktury i Rozwoju nastąpiło na skutek oczywistej omyłki. Z akt sprawy w sposób jednoznaczny wnika, że organem którego działanie zostało zaskarżone jest Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi.
Z tych względów, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.