Uzasadnienie
Skarżąca A. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w przedmiocie wydania orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. W niniejszej sprawie wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
W myśl art. 239 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących chorób zawodowych, świadczeń leczniczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych. Do wskazanej kategorii zalicza się sprawa ze skargi na przewlekłe prowadzenie przez wojewódzki zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności postępowania w przedmiocie wydania orzeczenia o stopniu niepełnosprawności (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 29 stycznia 2014 r. sygn. akt I OZ 22/14, z 23 listopada 2017 r. sygn. akt I OZ 1538/17).
Zwolnienie przysługujące skarżącej ma charakter ustawowy, co oznacza, że nie ma ona obowiązku uiszczania kosztów sądowych już od momentu wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego (wniesienia skargi), poprzez cały tok tego postępowania, zarówno przed sądem pierwszej instancji, w niniejszej sprawie Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, jak też przed sądem drugiej instancji Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 249a w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało umorzyć postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy.