Uzasadnienie
Postanowieniem z 9 marca 2017 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił skarżącemu Z. B. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu 24 marca 2017 r. (k. 56 akt sądowych) wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia sprzeciwu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.
W piśmie z 5 kwietnia 2017 r. złożonym w urzędzie pocztowym 6 kwietnia 2017 r. skarżący wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej "p.p.s.a."), od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a (w tym od postanowień referendarza sądowego co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy), strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Stosownie zaś do treści art. 259 § 2 p.p.s.a., sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, iż sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z 9 marca 2017 r. złożony został po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego na jego wniesienie. Termin ten - wobec doręczenia skarżącemu w dniu 24 marca 2017 r. powyższego postanowienia -upływał 31 marca 2017 r. Tymczasem pismo procesowe stanowiące sprzeciw na powyższe postanowienie zostało nadane w urzędzie pocztowym 6 kwietnia 2017 r., a zatem po upływie przewidzianego do dokonania tej czynności terminu.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 259 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.