Uzasadnienie
P.P. wniósł do Sądu skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z 18 października 2013 r. o ustalenie i wypłatę odszkodowania za zajęta pod drogę publiczną nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], stanowiącą działkę ewidencyjną nr [...] z obrębu [...].
Tymczasem w sentencji wyroku z 11 marca 2016 r. w zakresie oznaczenia strony wnoszącej skargę oraz w punkcie pierwszym i czwartym wyroku określono, że skarżącym jest P. P..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej "p.p.s.a.") Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.).
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podnosi się, że sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia i w jego komparycji, jak i w uzasadnieniu orzeczenia. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron czy też dokładne wymienienie podmiotów postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 października 2012 r. II OSK 631/12, postanowienie Naczelnego Sadu Administracyjnego z 27 września 2009 r. I FSK 1208/10, wskazane orzeczenia i orzeczenie powołane poniżej dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przy czym nieprawidłowości wskazane w art. 156 p.p.s.a. muszą mieć charakter oczywisty, a więc gdy jest widoczne, że wbrew zamierzeniu sądu doszło do niewłaściwego użycia wyrazu lub oczywiście mylnej jego pisowni albo widocznie niezamierzonego opuszczenia jednego lub więcej wyrazów (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 października 2012 r. I OZ 764/12).
W świetle powyższych rozważań Sąd uznał, że wpisanie w zakresie oznaczenia strony wnoszącej skargę oraz w punkcie pierwszym i czwartym wyroku P. P. jako skarżącego nastąpiło na skutek oczywistej omyłki. Z akt sprawy w sposób jednoznaczny wnika, że skarżącym jest P.P.
Z tych względów, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.