Uzasadnienie
Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 sierpnia 2012 r., sygn. akt IVSAB/Wa 50/14, przyznano J. H. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, o którego wyznaczenie zwrócono się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. Pismem z dnia 16 października 2012 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła adwokata J. W. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego w niniejszej sprawie.
W dniu 13 maja 2013 r. odbyła się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie rozprawa, na którą stawiła się aplikantka adwokacka M. L., działająca z substytucji adwokata J. W. W wyniku uwzględnienia skargi J. H. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 maja 2013 r., sygn. akt IVSAB/Wa 115/12, w pkt 1 zobowiązał Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 19 grudnia 2004 r. w terminie 14 dni od dnia potrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, w pkt 2 stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, w pkt 3 zaś przyznał na rzecz adwokata J. W. wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Naczelny Sąd Administracyjny na rozprawie, na której uczestniczył adw. D. O. działający z substytucji ustanowionego z urzędu adwokata J. W., wyrokiem z dnia 3 grudnia 2013 r. uchylił w całości wyrok Sądu I instancji z dnia 13 maja 2013 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu sądowi.
W dniu 7 kwietnia 2014 r. odbyła się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie rozprawa, na którą stawiła się aplikantka adwokacka M. M., działająca z upoważnienia adwokata J. W. Sąd odroczył przedmiotową rozprawę z uwagi na informację skarżącego o zamiarze wystąpienia do ORA w W. z wnioskiem o zmianę pełnomocnika ustanowionego z urzędu.
W piśmie procesowym z dnia 10 kwietnia 2014 r. wyznaczony pierwotnie w sprawie adw. J. W. wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Stwierdzono, co następuje:
Wniosek adwokata J. W. zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - wynosi 240 zł.
Mając na uwadze, że w rozpoznawanej sprawie wyznaczony pełnomocnik brał udział w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie za tę czynność procesową przysługuje mu wynagrodzenie w wysokości 240 zł (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych stanowiącą 23% podatku od towarów i usług.
Z kolei w myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c) cyt. rozporządzenia, za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stawka wynosi 50% stawki minimalnej, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W związku z tym, że ustanowienie wyznaczonego pełnomocnika nastąpiło przed wydaniem wyroku w pierwszej instancji za tę czynność procesową pełnomocnik powinien otrzymać wynagrodzenie w wysokości 50 % stawki minimalnej, tj. 120 zł (sto dwadzieścia) złotych oraz kwotę 27,60 (dwadzieścia siedem 60/100) złotych stanowiącą 23% podatku od towarów i usług.
Z przedstawionych względów, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.