Uzasadnienie
Wnioskiem z 9 sierpnia 2013 r. H. B. (dalej: "skarżący") złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie przyznania pełnomocnika z urzędu.
Na podstawie zarządzenia z 30 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącego o nadesłanie urzędowego formularza PPF.
Przy piśmie z 9 sierpnia 2013 r. skarżący nadesłał wypełniony wniosek PPF w nagłówku wskazując, że wnosi o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu w trybie k.p.k. Podał także, iż wniosek dotyczy "łamania prawa przez Ministra i sędziów WSA". Ponadto w treści wniosku wskazał, że wnosi o zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Referendarz sądowy zarządzeniem z 21 października 2013 r. pozostawił powyższy wniosek skarżącego bez rozpoznania.
Na powyższe zarządzenie w dniu 30 października 2013 r. skarżący złożył sprzeciw.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu z 20 listopada 2013 r. skarżący, w piśmie z 2 grudnia 2013 r., wskazał, że nie posiada konta bankowego. Obecnie posiada zaległości w regulowaniu płatności za czynsz, wodę oraz ścieki. Z uwagi na ciężką sytuację finansową ma przyznany zasiłek stały w wysokości 529 zł. Skarżący podkreślił również, iż nie ma środków na rehabilitację zdrowotną, zakup odzieży itp. Do pisma załączył m.in. wezwanie do zapłaty z 29 kwietnia 2013 r. potwierdzające posiadanie zaległości w opłacie za czynsz, wniosek z 6 grudnia 2012 r. o umorzenie skarżącemu opłat komunalnych.
Na podstawie zarządzenia z 14 stycznia 2014 r. wezwano skarżącego do wskazania, czy wniosek o przyznanie prawa pomocy dotyczy sprawy sygn. akt IV SAB/Wa 59/13 czy też sprawy karnej, którą skarżący zamierza (lub zainicjował) zainicjować przeciwko pracownikom lub sędziom WSA w Warszawie.
W ww. piśmie wezwano skarżącego, w przypadku jeżeli wniosek dotyczy sprawy sygn. akt IV SAB/Wa 59/13, o nadesłanie dokumentu potwierdzającego przyznanie mu zasiłku stałego w wysokości 529.
W odpowiedzi na wezwanie sądu, przy piśmie z 24 stycznia 2014 r., skarżący podniósł niezałatwienie w ustawowym terminie, sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego z 21 października 2013 r. Do pisma skarżący załączył decyzję z [...] sierpnia 2013 r. z Ośrodku Pomocy Społecznej na podstawie której z dniem 1 czerwca 2013 r. przyznano mu zasiłek stały w wysokości 529 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 260 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.).
W ocenie Sądu wykazana w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłanych dokumentach sytuacja materialna skarżącego, daje podstawy do uznania, że zaistniały przesłanki z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. warunkujące przyznanie prawa pomocy w całkowitym zakresie.
Biorąc pod uwagę dokumenty nadesłane przez skarżącego, stwierdzić bowiem należy że skarżący nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych i kosztów wynagrodzenia należnego profesjonalnemu pełnomocnikowi za prowadzenie sprawy. Wielkość wykazanych dochodów w relacji do niezbędnych kosztów utrzymania koniecznego, nie zezwala na poczynienie oszczędności celem pokrycia kosztów niniejszego postępowania sądowego, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy w całkowitym zakresie.
Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.