Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę H. B. na bezczynność Ministra Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji.
Z kolei postanowieniem z dnia 30 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną H. B. od postanowienia z dnia 13 czerwca 2013 r.
Postanowieniem z dnia 21 marca 2014 r. Sąd ustanowił dla skarżącego adwokata z urzędu w przedmiotowej sprawie.
W dniu 14 kwietnia 2014 r. do Sądu wpłynęło pismo Okręgowej Rady Adwokackiej w W. informujące o wyznaczeniu pełnomocnikiem strony adwokat B. S. W dniu 24 kwietnia 2014 r. (data stempla pocztowego) wyznaczona pełnomocnik złożyła do akt sprawy pismo, w którym poinformowała o sporządzeniu opinii prawnej w przedmiocie celowości wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 30 lipca 2013 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej oraz opinii prawnej w przedmiocie celowości wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 13 czerwca 2013 r. o odrzuceniu skargi. W obu opiniach adwokat stwierdziła brak podstaw do wniesienia środków odwoławczych. Zgodnie z oświadczeniem wyznaczonej pełnomocnik, odpisy obu opinii przekazano skarżącemu oraz Dziekanowi Okręgowej Rady Adwokackiej w W. Jednocześnie adwokat B. S. złożyła wniosek o przyznanie jej kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w drugiej instancji, to jest w postępowaniu zażaleniowym oraz za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, a także o zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków w wysokości 12,60 zł. Pełnomocnik wskazała, że na kwotę niezbędnych, udokumentowanych wydatków składają się opłaty pocztowe (3 x 4,20 zł).
Do pisma dołączyła dwa pocztowe potwierdzania nadania przesyłki poleconej z odpłatnością 4,20 zł każde. Jedno z nich potwierdza nadanie przesyłki na adres skarżącego, a drugie na adres Dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej w W. Adwokat B. S. oświadczyła, że koszty udzielonej skarżącemu pomocy prawnej nie zostały zapłacone w całości ani w części.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez adwokata i stawki wynagrodzenia uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 2013 r., poz. 461 ze zm.).
Wedle § 19 powołanego rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują:
- 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5, oraz
- 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Jednocześnie, stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Wedle z kolei § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d) w postępowaniu zażaleniowym stawka minimalna to 120 zł.
W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwróciła się adwokat B. S., polegała na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 czerwca 2013 r. oraz dokonaniu oceny zasadności wniesienia środka odwoławczego od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 lipca 2013 r. i sporządzeniu opinii w tym przedmiocie.
Wyznaczona adwokat powinna zatem otrzymać wynagrodzenie według stawek określonych w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) i lit. d) powołanego rozporządzenia. Ponieważ nie prowadziła ona sprawy przed wydaniem orzeczenia kończącego postępowanie przez Sąd pierwszej instancji, opłata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia.
Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
Z kolei tytułem niezbędnych udokumentowanych wydatków należało zwrócić wyznaczonej pełnomocnik koszty opłaty pocztowej uiszczonej w związku z przesłaniem opinii skarżącemu. Adwokat udokumentowała jednym z dwóch dołączonych do przedmiotowego wniosku potwierdzeń nadania wydatek w kwocie 4,20 zł. Koszt przekazania opinii Dziekanowi Okręgowej Rady Adwokackiej w W. nie jest natomiast wydatkiem niezbędnym do udzielania skarżącemu pomocy prawnej. Wywiązanie się przez pełnomocnika z ciążącego na nim obowiązku wobec samorządu zawodowego nie uzasadnia obciążenia Skarbu Państwa zwrotem wydatku poniesionego z tego tytułu.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.