Uzasadnienie
G. (dalej: "skarżąca") wraz ze skargą na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku w sprawie [...], złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Jak wynika z akt sprawy, zarządzeniem z dnia 8 marca 2017 r. Przewodnicząca Wydziału wezwała skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie: 1) statutu;
- 2) wyciągu z katastru wodnego, do którego wpisano skarżącą;
- 3) uchwał o powołaniu zarządu nr [...] i [...].
Skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.", prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Bezzasadność skargi zachodzi zaś wówczas, gdy obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie, bez konieczności dokonywania głębszej analizy prawnej, wyklucza możliwość uznania żądania skarżącego.
Sąd uznał, że tego typu sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie.
Stosownie do art. 49 § 1 P.p.s.a jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, Przewodniczący wzywa stronę do ich uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, wynikającym z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Podkreślenia wymaga, że termin do uzupełnienia braków formalnych jest terminem ustawowym, który nie może ulec ani przedłużeniu, ani skróceniu, a czynność podjęta w postępowaniu przez stronę, po jego upływie, jest bezskuteczna.
W rozpatrywanej sprawie Przewodnicząca Wydziału wezwała skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Przesyłka zawierająca przedmiotowe wezwanie została prawidłowo dwukrotnie awizowana i uznana za doręczoną w dniu 7 kwietnia 2017 r. Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie (tj. do 14 kwietnia 2017 r.)
W tej sytuacji przedmiotowa skarga nie może być rozpoznana merytorycznie i podlega odrzuceniu, bowiem w wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków skargi. Zatem w rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z oczywistą bezzasadnością skargi (por. postanowienia NSA: z dnia 29 maja 2013 r., sygn. akt II OZ 420/13; z dnia 1 marca 2016 r., sygn. akt II GZ 146/16, dostępne w CBOSA).
Powyższe okoliczności przesądziły o zasadności zastosowania w rozpatrywanej sprawie powołanego wyżej przepisu art. 247 P.p.s.a.
Dlatego też, na podstawie art. 247 P.p.s.a, orzeczono jak w sentencji postanowienia.