Uzasadnienie
W piśmie z dnia 1 kwietnia 2013 r. [...] Sp. z o. o., działająca przez profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniosła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w rozpatrzeniu wniosku E. G. o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza Miasta W. z dnia [...] października 2006 r. nr [...] ustalającej warunki zabudowy dla stacji bazowej telefonii komórkowej [...] zlokalizowanej w W. przy ul. [...].
Składając skargę profesjonalny pełnomocnik nie dołączył do niej pełnomocnictwa, z którego wynikałoby umocowanie do wniesienia skargi i występowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym w niniejszej sprawie w imieniu skarżącej Spółki.
Wobec powyższego zarządzeniami z dnia 7 maja 2013 r. Przewodniczący Wydziału wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych i fiskalnych poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego i dokumentu określającego sposób reprezentacji Spółki oraz uiszczenie wpisu od wniesionej skargi w kwocie 100,-zł.
Jak wynika z adnotacji doręczyciela placówki pocztowej, przesyłek nie doręczono z powodu nieobecności adresata. Placówka pocztowa dwukrotnie bezskutecznie zawiadamiała adresata o możliwości odbioru przesyłek w placówce pocztowej (awiza z dnia 17 maja 2013 r. i awiza powtórne z dnia 27 maja 2013 r.), po czym w dniu 4 czerwca 2013 r. zwróciła dwie nieodebrane przesyłki Sądowi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), strony i ich organy mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Natomiast stosownie do regulacji zawartej w art. 37 § 1 tej ustawy, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Od obowiązku dołączenia przy pierwszej czynności procesowej – jaką jest w niniejszej sprawie złożenie skargi – do akt sprawy pełnomocnictwa, nie zwalnia fakt złożenia pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym (por. wyroki NSA: z dnia 20 marca 2001 r., V SA 2663/00, Lex nr 50112 i z dnia 7 lutego 2007 r., I OSK 452/06, Lex nr 348255 oraz postanowienie NSA z dnia 26 maja 2009 r., II FSK 413/09, Lex nr 574218, a ponadto postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego: z dnia 7 stycznia 2010 r., IV SA/Gl 796/09, Lex nr 549489 i z dnia 22 lutego 2010 r., I SA/Ol 52/10, Lex nr 784383).
Z powołanych przepisów i ugruntowanej linii orzeczniczej wynika, że pełnomocnik może skutecznie zastępować swego mocodawcę w sprawie sądowoadministracyjnej, jeżeli ten udzielił mu pełnomocnictwa do działania przed sądem administracyjnym i zarazem dokument pełnomocnictwa dołączony został do akt sprawy sądowoadministracyjnej przy podejmowaniu pierwszej czynności procesowej.
W niniejszej sprawie profesjonalny pełnomocnik skarżącej Spółki nie uczynił zadość wezwaniu i nie uzupełnił braku formalnego skargi polegającego na złożeniu dokumentu, z którego wynikałby sposób reprezentacji Spółki i pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżącej Spółki w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym, przez co nie wykazał, że jest podmiotem umocowanym do wniesienia skargi i reprezentowania Spółki w niniejszej sprawie, co na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy skutkuje odrzuceniem skargi, bowiem jako profesjonalny pełnomocnik – będący radcą prawnym – ze względu na posiadane kwalifikacje zawodowe i wiedzę prawniczą oraz doświadczenie życiowe, powinien mieć świadomość wagi terminowego dokonywania określonych czynności procesowych oraz wiedzieć i potrafić przewidzieć grożące konsekwencje związane z ujemnymi skutkami w zakresie postępowania sądowego będącymi wynikiem zaniechania dokonania w ustawowym terminie nałożonych obowiązków formalno-procesowych.
Brak wykazania właściwego umocowania jest brakiem formalnym skargi i nieuzupełnienie tego braku stanowi podstawę do jej odrzucenia, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, w świetle którego sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
Natomiast stosownie do treści art. 230 § 1 i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, a pismem takim jest między innymi skarga.
Zgodnie z art. 220 § 3 powołanej ustawy, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd, a jak wynika z akt sprawy, pełnomocnik skarżącej Spółki nie wykonał wezwania Sądu i nie uiścił wymaganego wpisu sądowego.
Ponadto wyjaśnić należy, że w świetle art. 73 § 3 tej ustawy, w przypadku niepodjęcia pisma w terminie siedmiu dni od dnia umieszczenia w oddawczej skrzynce pocztowej zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej, pocztowa placówka oddawcza pozostawia powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Stosownie zaś do art. 73 § 4 powołanej ustawy doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu licząc – w myśl § 3 tegoż artykułu – od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Oznacza to, że warunkiem skuteczności doręczenia zastępczego jest uprzednie dwukrotne awizowanie doręczanej przesyłki.
Wobec powyższego, wezwania skierowane do pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi, uznać należy za doręczone w dniu 31 maja 2013 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął w dniu 7 czerwca 2013 r. Pomimo tego do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił braków formalnych i fiskalnych skargi.
Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.