Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 kwietnia 2013 r. E. Ł., dalej skarżąca, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Starosty L. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi.
Zarządzeniem z dnia 17 maja 2013 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnoletniemu domownikowi w dniu 27 maja 2013 r. Mimo upływu zakreślonego terminu skarżąca do dnia wydania orzeczenia nie uiściła stosownego wpisu sądowego.
Pismem z dnia 28 maja 2013 r. skarżąca cofnęła skargę wniesioną w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie skarżąca do dnia wydania niniejszego postanowienia nie uiściła wpisu sądowego, co musiało skutkować odrzuceniem skargi.
Wskazać należy, że przesłanki niedopuszczalności skargi, o których mowa w art. 58 § 1 p.p.s.a. mają pierwszeństwo przez okolicznościami warunkującymi umorzenie postępowania sądowego. Obok tych przesłanek, do warunków skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego zalicza się - stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. - uiszczenie wpisu od skargi. W razie bowiem niedopuszczalności skargi postępowanie sądowe w ogóle nie może się toczyć, nie może więc zostać także umorzone (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2008 r. sygn. akt II OSK 923/08 lex nr 527696).
Mając zatem na uwadze powyższe ustalenia stanu faktycznego i stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.