Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 listopada 2010 r., sygn. akt IV SAB/Wr 16/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Z. R. na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. w przedmiocie wypłaty świadczeń należnych bezrobotnemu.
Powyższe postanowienie doręczono wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącego.
W dniu 3 lutego 2011 r. skarżący wniósł osobiście sporządzoną skargę kasacyjną od postanowienia Sądu z dnia 12 listopada 2010 r., którą nazwał zażaleniem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Z treści art. 178 p.p.s.a. wynika, że sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Przepis art. 175 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 p.p.s.a.).
Z akt sprawy wynika, że skarżący skargę kasacyjną sporządził osobiście.
W tej sytuacji, na podstawie art. 178 p.p.s.a., skarga kasacyjna jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.