Uzasadnienie
R. S. pismem z dnia 30 stycznia 2020 r. złożył do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w W. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.
Postanowieniem z dnia 29 maja 2020 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym ustanowienie radcy prawnego i zwolnienie od kosztów sądowych.
Wyrokiem z dnia 16 czerwca 2020 r. Sąd zobowiązał Prezesa Sądu Rejonowego w W. do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 31 grudnia 2019 r., stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa i przyznał pełnomocnikowi strony wynagrodzenie tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Wyrok ten zapadł na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Został on doręczony pełnomocnikowi strony, który potwierdził jego odbiór w dniu 20 lipca 2020 r.
W dniu 2 września 2020 r. wpłynął do Sądu wniosek skarżącego datowany i nadany w Urzędzie Pocztowym w dniu 26 sierpnia 2020 r. o uzupełnienie wyroku "o zasądzenie od organu zwrotu kosztów procesowych w tym kosztów wysłanej korespondencji oraz kosztów rozmów telefonicznych z pełnomocnikiem".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2020 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325) – dalej p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od dnia doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik strony otrzymał wyrok z uzasadnieniem w dniu 20 lipca 2020 r. – zatem termin do złożenia wniosku upłynął w dniu 3 sierpnia 2020 r. Skarżący wniosek o uzupełnienie wyroku złożył w Urzędzie pocztowym w dniu 28 sierpnia 2020 r. – zatem po upływie 14 dniowego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie.
W tych okolicznościach wniosek skarżącego, jako spóźniony należało odrzucić (art. 157 § 1a p.p.s.a.).