Uzasadnienie
Skarżący J. W. wniósł skargę w niniejszej sprawie, w której podał, że składa odwołanie od odpowiedzi z dnia [...] udzielonej przez Gminę W. W uzasadnieniu podał, że Prezydent Miasta W. nie udziela informacji publicznej w sprawie przystąpienia przez Gminę W. do dwóch różnych podmiotów – spółki z o.o. o tej samej nazwie – W. T. B. S. ([...]), powstałych - jednego w 1996 r., a drugiego w 2002 – 2003 r. Skarżący podniósł, że nie zostały mu udostępnione jako stronie dokumenty i decyzje administracyjne podejmowane przez funkcjonariuszy publicznych związanych z Gminą W., dotyczące utworzenia w/w podmiotów.
Następnie po sprecyzowaniu powyższej skargi pismem z dnia 27 grudnia 2011 r. (k. 136 – 138 akt sprawy) podał, że wnosi skargę na bezczynność Prezydenta Miasta W. w związku z odmową udzielenia odpowiedzi na pytanie złożone w dniu 17 marca 2011 r. podpisane m.in. przez skarżącego i nie przesłanie wnioskodawcy dokumentów wymienionych na str. 5 tego pisma w pkt od 1 do 9 tj.:
- 1) kompletu dokumentów złożonych w Ministerstwie Infrastruktury w sprawie założenia [...] Spółka z o.o w W. Nip [...], REGON [...] z 1996 r., wpis do rejestru sądowego [...], kompletu dokumentów złożonych w Ministerstwie Infrastruktury w sprawie założenia Ś. T. B. S. Spółka z o.o. w Ś. REGON [...], wpis do rejestru sądowego [...], kompletu dokumentów złożonych w Ministerstwie Infrastruktury w sprawie założenia [...] Spółka z o.o. w W., Nip [...] REGON [...] z 2003 r., wpis do rejestru sądowego [...],
- 4) kompletu dokumentów złożonych w Ministerstwie Infrastruktury w sprawie wykreślenia z rejestru T. B. S. – [...] Spółka z o.o. w W. Nip [...], REGON [...] z 1996 r., wpis do rejestru sądowego [...], kompletu dokumentów złożonych w Ministerstwie Infrastruktury w sprawie wykreślenia z rejestru T. B. S. – Ś. T. B. S. Spółka z o.o. w Ś., REGON [...], wpis do rejestru sądowego [...], kompletu dokumentów związanych z wpisaniem jako właściciela mieszkań w W. przez [...] Spółka z o.o. w W., Nip [...], REGON [...]: ul. S. [...], ul. Ż. [...], ul. Ż. [...], ul. D. [...], ul. B. [...], ul. B. [...], ul. W. [...], ul. B. [...], ul. B. [...], ul. B. [...], ul. B. [...], ul. B. [...], ul. W. [...], ul. W. [...], ul. W. [...], ul. G. R. [...], ul. W. [...], ul. B. [...], ul. B. [...], ul. G. R. [...], ul. B. [...], ul. B. [...], ul. W. [...], ul. W. [...], ul. W. [...], ul. W. [...], ul. W. [...], ul. W. [...], ul. Sz. [...], ul. W. [...] i [...], ul. W. [...], ul. W. [...], ul. B. [...],ul. K. [...], kompletu dokumentów związanych z wpisaniem jako właściciela mieszkań w W. przez [...] Spółka z o.o. w W., Nip [...] REGON [...] z 2003 r., wpis do rejestru sądowego [...]: ul. S. [...], ul. Ż. [...], ul. Ż. [...], ul. D. [...], ul. B. [...], ul. B. [...], ul. W. [...], ul. B. [...], ul. B. [...], ul. B. [...], ul. B. [...] ul. B. [...], ul. W. [...], ul. W. [...], ul. W. [...], ul. G. R. [...], ul. W. [...], ul. B. [...], ul. B. [...], ul. G. R. [...], ul. B. [...], ul. B. [...], ul. W. [...], ul. W. [...], ul. W. [...], ul. W. [...], ul. W. [...], ul. W. [...], ul. Sz. [...], ul. W. [...] i [...], ul. W. [...], ul. W. [...], ul. B. [...],ul. K. [...], aktualnego wypisu z księgi wieczystej dla mieszkań w W.: ul. S. [...], ul. Ż. [...], ul. Ż. [...], ul. D. [...], ul. B. [...], ul. B. [...], ul. W. [...], ul. B. [...], ul. B. [...], ul. B. [...], ul. B. [...], ul. B. [...], ul. W. [...], ul. W.[... ], ul. W. [...], ul. G. R. [...], ul. W. [...], ul. B. [...], ul. B. [...], ul. G. R. [...], ul. B. [...], ul. B. [...], ul. W. [...], ul. W. [...], ul. W. [...], ul. W. [...], ul. W. [...], ul. W. [...], ul. Sz. [...], ul. W. [...] i [...], ul. W. [...], ul. W. [...], ul. B. [...] ul. K. [...].
kompletnej informacji na temat poszczególnych właścicieli 3 w/w podmiotów.
Podnosząc powyższy zarzut, wniósł o uwzględnienie skargi i zobowiązanie Prezydenta Miasta W. do przesłania skarżącemu żądanych dokumentów wymienionych w pkt I niniejszej skargi.
W uzasadnieniu tak sprecyzowanej skargi podał, że pismem z dnia 17.03.2011 r. złożonym do Urzędu Miejskiego w W., adresowanym do Wiceprezydenta Miasta W. złożył wraz z innymi sześcioma osobami wniosek o udostępnienie informacji publicznej poprzez przesłanie lub ujawnienie w inny sposób dokumentów dotyczących [...] Sp. z o.o w W. Sprawa dotyczy problemu unormowania stanu prawnego mieszkań położonych w W., które miały służyć zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych mieszkańców gminy przez spółkę. Udziałowcem tej spółki była Gmina W. Skarżący podniósł, że dotychczas nie otrzymał informacji i dokumentów, o które wnioskował. Otrzymana w tej sprawie od organu korespondencja nie spełnia wymogów ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż Gmina W. jako udziałowiec spółki prawa handlowego zobowiązana jest przekazać informacje dotyczące spółki.
W tej sytuacji uzasadnione jest, jego zdaniem, zobowiązanie Prezydenta Miasta W. do odpowiedzi na złożone pytania.
W związku ze sprecyzowaniem skargi w powyższy sposób Sąd postanowił wykreślić sprawę z repertorium SA i wpisać ją do repertorium SAB jako skargę na bezczynność organu administracji publicznej w przedmiocie udzielenia informacji publicznej.
W odpowiedzi na tak sprecyzowaną skargę Prezydent Miasta W. wniósł o jej oddalenie. Przyznał, że pismem z dnia 17 marca 2011 r. skarżący zwrócił się do Prezydenta Miasta W. o udzielenie odpowiedzi na postawione pytania. W odpowiedzi Prezydent Miasta W. udzielił informacji pismem z dnia 15 kwietnia 2011 r., w którym poinformował wnioskodawców, że dane na temat struktury kapitałowej właścicieli Spółek [...] Sp. z o.o. znajdują się w Krajowym Rejestrze Sądowym o nr KRS [...] oraz o nr KRS [...], a w urzędzie miejskim Gminy W. nie ma żądanych przez skarżącego dokumentów. Organ wyjaśnił, że po otrzymaniu powyższej odpowiedzi skarżący nie kierował już dalszej korespondencji do organu, w związku z czym organ uznał, że skarżący zwrócił się do KRS celem uzyskania dokumentów, o jakich mowa we wniosku z dnia 17 marca 2011 r., a których organ nie posiada.
Organ przedłożył poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię pisma z dnia 15 kwietnia 2011 r. wraz z oryginałem zwrotnego poświadczenia odbioru w/w pisma przez skarżącego, z którego wynika, że pismo to zostało doręczone skarżącemu w dniu 26 kwietnia 2011 r., co skarżący poświadczył własnoręcznym podpisem.
W tej sytuacji, w ocenie organu, brak jest podstaw do przyjęcia po jego stronie stanu bezczynności w zakresie wniosku skarżącego z dnia 17 marca 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie o art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarga na bezczynność organu administracji przysługuje w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (art. 3 § 2 pkt 1 - 3 p.p.s.a.) oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty (inne niż decyzje i postanowienia) lub podejmowane czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.). W takich sprawach skargę na bezczynność można wnieść skutecznie, jeżeli organ administracji nie załatwia sprawy w terminie określonym bądź to w przepisach art. 35 - 36 k.p.a., bądź w terminie wynikającym z innej ustawy regulującej sposób postępowania organów administracji. Aby można było mówić o bezczynności organu należy jednak przede wszystkim stwierdzić, że na organie ciąży wynikający z przepisów prawa obowiązek wszczęcia postępowania i podjęcia w nim stosownego rozstrzygnięcia (stosownej czynności), a dopiero później, że obowiązku tego organ nie wypełnia w nakazanym prawem terminie.
Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy zauważyć należy, że będąca podstawą rozstrzygnięcia sprawy ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępnie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.), zwana dalej u.d.i.p., stanowiąc generalną zasadę udostępnienia informacji publicznej, przewiduje jednocześnie różne sposoby jej udostępniania wymienione w art. 7 ust. 1 u.d.i.p. Jednym z nich jest udostępnianie informacji publicznej na wniosek (art. 10 u.d.i.p.). Wniosek taki nie tylko wszczyna postępowanie w sprawie udostępnienia informacji publicznej, ale też określa krąg podmiotów biorących w nim udział. Wystąpienie z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej do określonego podmiotu przesądza o tym, że w odniesieniu do tego podmiotu należy czynić rozważania, czy jest on, w świetle przepisów u.d.i.p., zobowiązany do udzielania informacji publicznej oraz czy w wyznaczonych w/w ustawą terminach podejmuje stosowne czynności (udostępnienie, odmowa udostępnienia), których brak jest jednoznaczny z bezczynnością.
Zważywszy przedmiot żądania wniosku skarżącego z dnia 17 marca 2011 r. wszczynającego postępowanie w sprawie udostępnienia informacji oraz podmiot, do którego wniosek ten został skierowany, uznać należy, że do jego rozstrzygnięcia ma zastosowanie ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępnie do informacji publicznej. Ustawa ta kształtuje prawo do informacji w takim zakresie, w jakim dotyczy organów władzy publicznej w szerokim rozumieniu tego pojęcia. Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy. W ich świetle informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy. Ponieważ sformułowania te nie są zbyt jasne, należy przy ich wykładni kierować się art. 61 Konstytucji RP, zgodnie z którym prawo do informacji jest publicznym prawem obywatela, realizowanym na zasadach skonkretyzowanych w ustawie o dostępie do informacji publicznej.
Uwzględniając wszystkie te aspekty można zatem uznać, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Informacja publiczna dotyczy sfery faktów. Jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej, treść wystąpień i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Informację publiczną stanowi więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej, związanych z organem bądź w jakikolwiek sposób dotyczących organu, bez względu na to, co jest ich przedmiotem. Są nią zarówno treści dokumentów bezpośrednio wytworzonych przez organ, jak i te, których organ używa przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także te, które tylko w części dotyczą organu), nawet gdy nie pochodzą wprost od niego.
Art. 10 ust. 1 Konstytucji RP wśród władz publicznych wyróżnia władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą. Władza ta jest sprawowana przez podmioty wymienione w ust. 2 tego przepisu, tj.: Sejm, Senat, Prezydenta RP i Radę Ministrów oraz sądy i trybunały.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy uznać należy, że informacja, której udostępnienia domagał się skarżący wnioskiem z dnia 17 marca 2011 r. jest informacją publiczną w rozumieniu u.d.i.p., a organ, do którego wniosek został skierowany jest podmiotem zobowiązanym do jej udostępnienia. Niespornym w sprawie jest, że wniosek ten został wniesiony do organu. Ze złożonego przez organ pisma z dnia 15 kwietnia 2011 r. będącego odpowiedzią na powyższy wniosek wynika, że organ nie posiada dokumentów wskazanych we wniosku. Odpowiedź ta czyni zadość obowiązkowi organu udzielenia odpowiedzi na wniosek skarżącego z dnia 17 marca 2011 r., w szczególności w zakresie żądania zawartego w punktach od 1 do 8.
Zważyć należy, że wniosek zainteresowanego rodzi po stronie dysponenta informacji obowiązek jej udostępnienia w sytuacji, gdy owa informacja publiczna znajduje się w jego posiadaniu. W sytuacji, gdy organ nie posiada żądanej informacji, nie można zobowiązać go do jej udzielenia. (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 22.09.2010 r. sygn. akt II SAB/Wa 95/10. Lex nr 756246). W postanowieniu z dnia 5 czerwca 2009 r. sygn. akt I OSK 531/09 (Lex nr 563289) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że: "Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej nie przewiduje ściśle określonej formy, w jakiej następuje udostępnienie informacji na wniosek. Każda odpowiedź pisemna czy wystosowana bezpośrednio do strony czy nawet doręczona jej za pośrednictwem sądu, musi być zatem uznana za dopuszczalną i wystarczającą z punktu widzenia oceny, czy organ pozostaje w bezczynności."
Skoro zatem w odpowiedzi na wniosek skarżącego z dnia 17 marca 20112 r. organ udzielił pismem z dnia 15 kwietnia 2011 r. informacji, że nie posiada dokumentów wskazanych we wniosku, skargę w tej części uznać należało za bezzasadną.
W tej sytuacji skargę na bezczynność organu w zakresie sprecyzowanym w punktach od 1 do 8 wniosku skarżącego z dnia 17 marca 2011 r. należało oddalić jako bezzasadną w związku z brakiem podstaw do przyjęcia stanu bezczynności organu w dniu wniesienia skargi w niniejszej sprawie, co orzeczono w pkt II wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a. (por. uchwałę 7 sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. I OPS 6/08, ONSAiWSA 2009/4/63).
Sąd uwzględnił natomiast skargę w części dotyczącej bezczynności organu w zakresie żądania udzielenia informacji o jakiej mowa w pkt 9 wniosku skarżącego z dnia 17 marca 2011 r. W punkcie 9 wniosku skarżący domagał się "kompletnej informacji na temat poszczególnych właścicieli 3 w/w podmiotów". Zważyć należy, że w części wstępnej odpowiedzi z dnia 15 kwietnia 2011 r. udzielonej przez organ na wniosek wszczynający postępowanie w sprawie organ udzielił informacji o strukturze kapitałowej Spółki W. T. B. S. Sp. z o.o., o nr KRS [...] oraz o strukturze kapitałowej Spółki W.T. B. S. Sp. z o.o., o nr KRS [...], jednakże trudno ocenić, czy informacja powyższa jest odpowiedzią organu na pytanie zawarte w pkt 9 wniosku z dnia 17 marca 2011 r., a to w związku z nieprecyzyjnym sformułowaniem pkt 9 wniosku. Z żądania sformułowanego w pkt 9 wniosku nie wynika bowiem, jakich konkretnie trzech podmiotów wniosek dotyczy.
Udzielona informacja dotyczy dwóch podmiotów, a nie trzech. W obszernym piśmie z dnia 17 marca 201 r. zawierającym żądanie udzielenia informacji publicznej skarżący wskazuje na różne podmioty. Nie precyzuje natomiast swojego wniosku zawartego w pkt 9 owego pisma (str. 5). W tej sytuacji organ winien był wezwać wnioskodawcę do sprecyzowania owego wniosku w zakreślonym terminie przez wskazanie podmiotów, których ów wniosek dotyczy i rozpoznać wniosek w tej części w terminie określonym w art. 13 u.d.i.p. W obecnym stanie faktycznym sprawy nie można przyjąć, że odpowiedź organu z dnia 15 kwietnia 2011 r. czyni zadość wnioskowi skarżącego zawartemu w pkt 9 wniosku z dnia 17 marca 2011 r., co czyni zasadną skargę na bezczynność organu w tej mierze. Stanowisko takie w tych okolicznościach faktycznych sprawy byłoby przedwczesne.
W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 149 p.p.s.a. zobowiązał Prezydenta Miasta W. do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 17 marca 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia otrzymania prawomocnego wyroku. (pkt I wyroku).
O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w postępowaniu sądowym orzeczono na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) w związku z § 2 ust. 3 oraz na podstawie § 19 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.). Na koszty te składa się wynagrodzenie dla będącego adwokatem pełnomocnika ustanowionego dla skarżącego z urzędu – w kwocie 295,20 zł oraz koszty dwukrotnego przejazdu pełnomocnika do Sądu w związku z obecnością na rozprawie, tj. 2 x 124,50 zł, łącznie 544,20 zł.