Uzasadnienie
|Pismem z 28 sierpnia 2015 r. T. S. (zwana dalej stroną lub skarżącą) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na| |bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ś. w przedmiocie rozpatrzenia jej wniosku z dnia 1 listopada 2014 r. | |złożonego w organie w dniu 4 listopada 2014 r. o pomoc finansową w formie zasiłku okresowego, celowego i celowego specjalnego. | |W odpowiedzi na skargę organ – pomijając ocenę zarzutów strony skarżącej – przedstawił przebieg postępowania zainicjowanego powołanym | |pismem, z którego wynikało, że żądanie skarżącej objęte wnioskiem złożonym w dniu 4 listopada 2014 r. zostało zarejestrowane pod nr [...] i| |rozpatrzone decyzjami o odmownymi. |
|Następnie w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 13 kwietnia 2016 r. organ pismem z dnia 20 kwietnia 2016r. przyznał, że wniosek skarżącej o| |nr [...] (opatrzony datą 1 listopada 2014 r.) który wpłynął do organu w dniu 4 listopada 2014 r. jest tożsamy z żądaniem skarżącej oznaczonym| |numerem [...] (wskazanym w odpowiedzi organu z dnia 1 października 2015 r. złożonej do sprawy IV SAB/Wr 291/15) |
|Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: |
|Na wstępie wskazać należy, że wniesienie skargi a następnie jej rozpoznanie co do istoty sprawy poprzez wydanie orzeczenia merytorycznego | |wywołuje skutki zarówno procesowe jak i materialnoprawne. Jedną z konsekwencji procesowych związanych z rozpoznaniem skargi jest tzw. | |powaga rzeczy osądzonej (res iudicata) oznaczająca, że pomiędzy tymi samymi stronami w zakresie tego samego przedmiotu sporu zostało | |prawomocnie zakończone postępowanie i nie można w tym samym zakresie zainicjować w przyszłości kolejnej sprawy. |
|Powyższa zasada została unormowana w art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami | |administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), stanowiącym o obowiązku odrzucenia skargi jeżeli sprawa| |objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Wobec tego stwierdzenie, że sprawa została | |już prawomocnie osądzona stanowi przeszkodę do prowadzenia postępowania sądowego ze skarg tego samego podmiotu i na ten sam akt | |administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu. |
|Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy stwierdzić należy, że przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we | |Wrocławiu została już prawomocnie zakończona sprawa ze skargi T. S. na opisaną na wstępie bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy | |Społecznej w Ś.działającego z upoważnienia Prezydenta Ś. w przedmiocie rozpatrzenia jej wniosku z dnia 1 listopada 2014 r., który został | |złożony w organie w dniu 4 listopada 2014 r. Bowiem wyrokiem z dnia 3 marca 2016 r., w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wr 291/15 tutejszy Sąd | |oddalił ww. skargę w całości. |
|Zarówno analiza akt sprawy o sygn. IV SA/Wr 291/15 jak i oświadczenia skarżonego organu zawartego w piśmie z dnia 20 kwietnia 2016 r. | |złożonym w niniejszej sprawie (k.40) prowadzą do jednoznacznego wniosku, że przedmiotem wydanego już orzeczenia była zarzucana organowi | |bezczynność w zakresie rozpoznania wniosku skarżącej z dnia 1listopada 2014 r., który wpłynął do organu w dniu 4 listopada 2014 r., a | |zawierał żądanie przyznania skarżącej zasiłku okresowego, celowego, celowego specjalnego. Obie sprawy są zatem tożsame zarówno pod | |względem podmiotów jak i przedmiotu. |
|Mając powyższe na uwadze, skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie mogła okazać się skuteczna, gdyż postępowanie w tym zakresie zostało | |już zakończone prawomocnym wyrokiem tutejszego Sądu z dnia 3 marca 2016 r., sygn. akt IV SAB/Wr 291/15. |
|Stąd też Sąd zobligowany był do zastosowania art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. i odrzucenia skargi w niniejszej sprawie. | | |