Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 lipca 2017 r. w sprawie o sygn. akt IVSAB/Wr 93/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę R. P. na bezczynność Starosty Ś. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Pismem z dnia 31 lipca 2017 r. pełnomocnik Starosty Ś. w osobie radcy prawnego A. S.-M. złożył wniosek o uzupełnienie powyższego wyroku w części dotyczącej zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu wskazano, że w wyroku Sąd nie zasądził kosztów zastępstwa procesowego, pomimo wniosku o ich zasądzenie złożonego w odpowiedzi na skargę z dnia 16 lutego 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), zwanej w dalszej części p.p.s.a., strona może w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zgodnie z § 2 wymienionego artykułu, wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym.
W świetle przytoczonego przepisu, przesłanką uzupełnienia wyroku jest pominięcie przez sąd w sentencji rozstrzygnięcia o części skargi lub niezamieszczenie dodatkowego orzeczenia, które powinien był zamieścić z urzędu.
W niniejszej sprawie tego rodzaju przypadek nie zachodzi, albowiem wydany wyrok z dnia 18 lipca 2017 r. rozstrzyga o całości skargi, orzekając o jej oddaleniu. Zgodnie z art. 209 p.p.s.a. rozstrzygnięcie wniosku strony o zwrot kosztów (art. 210 p.p.s.a.) należy zamieścić w sentencji każdego wyroku sądu I instancji uwzględniającego skargę (art. 200 p.p.s.a w zw. z art. 145-150 p.p.s.a.) oraz wyroku NSA, wydanego w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej (uwzględniającego tę skargę - art. 203 p.p.s.a oraz ją oddalającego - art. 204 p.p.s.a.). Przepis art. 209 p.p.s.a. wprowadzając zamknięty katalog rodzajów orzeczeń sądów administracyjnych, które powinny zawierać rozstrzygnięcie o kosztach, nie upoważnia Sądu, do orzekania o zwrocie kosztów postępowania między stronami w innych orzeczeniach, kończących postępowanie w danej instancji, niż te które zostały w nim wymienione. Oznacza to, że w przypadku wyroku oddalającego skargę na akt organu administracji, koszty postępowania nie należą się nie tylko skarżącemu, jako przegrywającemu sprawę, lecz również organowi administracji oraz uczestnikom postępowania.
W kontekście literalnego brzmienia przepisu art. 200 p.p.s.a nie jest więc możliwe zasądzanie przez wojewódzki sąd administracyjny kosztów postępowania (w tym kosztów zastępstwa procesowego) na rzecz pełnomocnika organu.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a w związku z art. 209 p.p.s.a odmówił uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 lipca 2017 r., o czym orzeczono jak w sentencji.