Uzasadnienie
Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 lipca 2017 r., sygn. akt IV SAB/Wr 93/17 oddalono skargę R. P. (zwanej dalej: stroną, skarżącą) na bezczynność Starosty Ś. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Wnioskiem z dnia 31 lipca 2017 r. Starosta Ś. zwrócił się o uzupełnienie powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 lipca 2017 r. w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania sądowego, poprzez zasądzenie na jego rzecz od skarżącej kwoty 480 złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego.
W odpowiedzi na powyższy wniosek strona skarżąca wniosła o oddalenie powyższego żądania oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów adwokackich związanych z postępowaniem wywołanym tym wnioskiem organu.
Postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2017 r., sygn. akt IV SAB/Wr 93/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu nie uwzględnił żądania Starosty Ś. i odmówił uzupełnienia wyroku z dnia 18 lipca 2017 r., sygn. akt IV SAB/Wr 93/17.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art.200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postepowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Cytowany przepis przewiduje więc odpowiedzialność finansową organu względem strony skarżącej za wynik postępowania na zasadzie rezultatu, lecz ta zasada ma charakter jednostronny, a mianowicie działa wyłącznie w jedna stronę i dotyczy tylko przypadku uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji. Stanowi o tym wprost art. 209 p.p.s.a.,wedle którego wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. Powyższy katalog orzeczeń, w których sąd administracyjny obligatoryjnie orzeka o zwrocie kosztów postępowania ma charakter zamknięty (zupełny). Oznacza to,że o zwrocie kosztów nie można orzec w innym orzeczeniu kończącym postępowanie w danej instancji niż wymienionym w przepisie art.209 p.p.s.a.
W analizowanym przypadku żądanie zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego zostało przez stronę wywiedzione w ramach postępowania incydentalnego, dotyczącego uzupełnienia orzeczenia kończącego sprawę. Należy przy tym podkreślić, że wniosek organu o uzupełnienie wyroku obejmował wyłącznie kwestię kosztów postępowania sądowego i nie dotyczył samej istoty rozstrzygnięcia w sprawie. Rozpoznanie tego wniosku w żadnym wypadku nie stanowiło więc rozstrzygnięcia uwzględniającego skargę w rozumieniu art. 200 p.p.s.a. Wobec tego brak jest podstaw normatywnych pozwalających na zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania (w tym kosztów zastępstwa procesowego) wywołanych wnioskiem organu o uzupełnienie wyroku oddalającego skargę w całości w zakresie kosztów zastępstwa procesowego poniesionych przez organ.
Postanowienia odmawiającego uzupełnienia wyroku wyłącznie w zakresie kosztów sądowych nie można również zaliczyć do przypadków, o których mowa w art. 201 § 1 p.p.s.a, kiedy to na skutek uwzględnienia skargi w całości przez organ w ramach tzw. autokontroli, dochodzi do umorzenia postępowania toczącego się przed sądem. Z kolei wymienione w art. 209 p.p.s.a. przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a., odnoszą się wyłącznie do orzeczeń wydanych w postępowaniu kasacyjnym toczącym się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Reasumując, skoro w niniejszej sprawie nie zostało wydane rozstrzygnięcie uwzględniające skargę, a także nie zostały wydane orzeczenia, o których mowa w art. 201, art. 202 i art. 203 p.p.s.a., nie było tym samym podstaw do zasądzenia na rzecz strony skarżącej jakichkolwiek kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takiej sytuacji – jak wynika z treści art. 199 p.p.s.a. – strony zobowiązane były do poniesienia kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie.
Z tych przyczyn Sąd oddalił wniosek strony skarżącej, o czym orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia.