Uzasadnienie
Pismem z dnia 2 sierpnia 2023 r. Wojewoda Wielkopolski złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na uchwałę Rady Miejskiej w Koźminie Wielkopolskim z dnia 23 czerwca 2021 r., nr XXXI.213.2021 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki nr 1757/1 położonej przy ul. Stanisława Staszica w Koźminie Wielkopolskim. Skargę doręczono organowi w dniu 7 sierpnia 2023 r.
Następnie pismem z dnia 5 czerwca 2024 r. Wojewoda Wielkopolski wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny na mocy art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 dalej: P.p.s.a.) w związku z niewywiązaniem się przez Gminę Koźmin Wielkopolski z obowiązku przekazania skargi.
Skargę organ przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w dniu 31 maja 2024 r. Sprawę zarejestrowano pod sygnaturą IV SA/Po 396/24.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu pismem z dnia 7 czerwca 2024 r. (k. akt sąd.
- 15) przekazał organowi odpis wniosku i wezwał do złożenia odpowiedzi na wniosek w terminie 14 dni, pod rygorem uznania twierdzeń za prawdziwe.
W wyznaczonym terminie organ nie odpowiedział na wezwanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Wniosek okazał się zasadny.
Jak wynika z art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 dalej: P.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu administracji publicznej, którego działanie, bezczynność bądź też przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Na organie ciąży z kolei obowiązek przekazania do sądu skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy w ciągu 30 dni od daty jej wniesienia.
W razie natomiast nieprzekazania skargi w zakreślonym powyżej terminie sąd może na wniosek skarżącego wymierzyć organowi grzywnę w wysokości nieprzekraczającej 10-krotności przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w poprzednim roku, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, co wynika z art. 55 § 1 i art. 154 § 6 P.p.s.a. Aktualnie stanowi o tym obwieszczenie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 16 lutego 2024 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2023 r. i w drugim półroczu 2023 r. – zgodnie z którym wynagrodzenie to wyniosło 6246,13 zł.
Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy zauważyć należy, że skarga Wojewody Wielkopolskiego wpłynęła do organu w dniu 7 sierpnia 2023 r., co potwierdza urzędowe poświadczenie przedłożenia. Od tej daty rozpoczął się zatem bieg 30-dniowego terminu określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, który upłynął z dniem 6 września 2023 r. Skarga wraz z aktami nie została przekazana do Sądu w wymaganym terminie. Przekazano ją dopiero w dniu 31 maja 2024 r., czyli niemal 9 miesięcy po terminie.
Uwzględniając powyższe, Sąd uznał wniosek za uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 1000 zł. Oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni funkcję prewencyjną. Ukaranie organu bowiem służy także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, dostępne w CBOSA). W rozpoznawanej sprawie okolicznością znajdującą odzwierciedlenie w wysokości wymierzonej grzywny jest to, iż w przepisanym ustawą terminie nie przesłano skargi do Sądu wraz z odpowiedzią na nią oraz aktami administracyjnymi. Tego rodzaju zachowanie powoduje naruszenie uprawnień między innymi do rozpoznania sprawy przez Sąd bez nieuzasadnionej zwłoki (por. art. 45 ust. 1 Konstytucji RP).
Biorąc zatem pod uwagę treść art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 P.p.s.a., Sąd postanowił wymierzyć Gminie Koźmin Wielkopolski grzywnę w wysokości 1000 zł. Taka kwota zdaniem Sądu czyni zadość funkcjom dyscyplinującym i represyjnym z art. 55 § 1 P.p.s.a.
Wobec powyższego Sąd orzekł jak w pkt 1 postanowienia na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 P.p.s.a.
O kosztach postępowania, na które składa się 480 złotych wynagrodzenia radcy prawnego oraz zwrot 100 zł uiszczonego wpisu, orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 P.p.s.a.