Uzasadnienie
W dniu 4 maja 2007r. P. L. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie bezpośrednio skargę na bezczynność Starosty Powiatu W.. Pismem z dnia 10 maja 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przekazał skargę P. L. na bezczynność Starosty Powiatu W. do organu wg właściwości celem udzielenia odpowiedzi na skargę.
Następnie P. L. w dniu 27 lipca 2007r. złożył wniosek o wymierzenie Staroście Powiatu W. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), z powodu nie udzielenia odpowiedzi i jej nie przesłania w terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
W odpowiedzi na wniosek Starosta Powiatu W. wyjaśnił, iż skarga P. L. została przekazana wg właściwości do rozpoznania Radzie Powiatu W.. Organ wskazuje, iż przyczyną powstałego opóźnienia w przekazaniu skargi P. L. jest cykliczny charakter pracy rady powiatu oraz sezon urlopowy.
Zgodnie z art. 54 § 2 cytowanej ustawy organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do tego obowiązku, w myśl art. 55 § 1 cytowanej ustawy, Sąd może na żądanie skarżącego orzec o zastosowaniu wobec organu środka dyscyplinującego poprzez wymierzenie organowi administracji grzywny.
Jakkolwiek w niniejszej sprawie, w dniu rozpoznania wniosku o wymierzenie grzywny Staroście Powiatu W., odpowiedź na skargę, właściwe akta administracyjne i wreszcie skarga przekazana organowi przez Sąd przy piśmie z dnia 10 maja 2007r. celem ustosunkowania się, znajdowały się w Sądzie (oryginał skargi został zwrócony Sądowi przy piśmie organu z dnia 13 grudnia 2007r.), nie ulega wątpliwości, że nastąpiło to nie w terminie trzydziestu dni, ale po upływie ponad sześciu miesięcy.
Wprawdzie wymierzenie grzywny jest środkiem, który ma zdyscyplinować organ do wykonania obowiązków procesowych, nie ogranicza to jednak możliwości wymierzenia kary grzywny jedynie do przypadków, w których organ nie spełni któregoś z obowiązków wymienionych w art. 54 § 2. Oznaczałoby to bowiem możliwość dowolnego traktowania trzydziestodniowego terminu określonego w powyższym artykule w zależność od okoliczności sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 6 maja 2005 r. II OZ 171/05). Mimo zatem wypełnienia obowiązku przez organ w dniu orzekania w przedmiocie grzywny Sąd uznał, że wymierzenie grzywny w okolicznościach niniejszej sprawy jest uzasadnione. W sprawie nastąpiło bowiem znaczne przekroczenie terminu, a wyjaśnienia dotyczące przyczyn jego przekroczenia nie są zdaniem Sądu wystarczające.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 i art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.
O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 64 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.