Uzasadnienie
R. P. w dniu 8 marca 2014. zwrócił się do Sądu z wnioskiem o wymierzenie grzywny Ministrowi Spraw Zagranicznych, na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.).
Skarżący w terminie do uiszczenia wpisu sądowego od tego wniosku złożył zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 marca 2014r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 lipca 2014r, sygn. akt I OZ 585/14 oddalił zażalenie skarżącego.
Zarządzeniem z dnia 8 sierpnia 2014r. R. P. został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 złotych należnego od wniesionego wniosku. Wezwanie wraz z pouczeniem, że nieusunięcie wskazanego braku w terminie 7 dni od daty jego doręczenia spowoduje odrzucenie skargi, zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 16 sierpnia 2014r. Mimo upływu wyznaczonego terminu, w dniu 25 sierpnia 2014r., skarżący nie uiścił wymaganej kwoty wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 230 § 1 i 2 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, a pismem takim jest między innymi wniosek o wymierzenie grzywny. Zgodnie zaś z treścią art. 220 § 1 powołanej ustawy, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, natomiast art. 220 § 3 tej ustawy stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 64 § 3 cyt. ustawy do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze.
Z informacji Oddziału Finansowo - Budżetowego Sądu z dnia 5 września 2014r. wynika, że do dnia 4 września 2014r wpis nie został uiszczony. W tej sytuacji wniosek o wymierzenie grzywny organowi administracji nie może być rozpoznawany i podlega odrzuceniu.
Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 3 P.p.s.a.