Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 28 listopada 2017 r., sygn. akt IV SO/Wa 18/17

Uzasadnienie

1. Skarżący – W. W., B. W., D. K., R. W., P. C. pismem z 21 czerwca 2017 r. wnieśli o wymierzenie na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Prezydentowi [...] grzywny w dwukrotnej wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. w związku z nieprzekazaniem skargi na bezczynność w rozpoznaniu wniosku W. W., B. W., D. K., R. W., P. C. z 6 sierpnia 2015 r. o ustalenie oraz przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...], dzielnicy [...], składającej się z działek ewidencyjnych [...] oraz [...], z obrębu [...], które w wyniku projektu podziału nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka [...] z obrębu [...] decyzją Burmistrza Gminy [...] z [...] września 1996 r. przeznaczone zostały pod budowę ulicy.

2. W odpowiedzi na wniosek Prezydent [...] podkreślił, że skarga na bezczynność w przedmiocie rozpoznania ww. wniosku z 6 sierpnia 2015 r., została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 3 dniowym opóźnieniem z uwagi na dużą ilość spraw terminowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje

1. 3. Wniosek o wymierzenie grzywny nie zasługuje na uwzględnienie.
2. 4. Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W myśl zaś art. 54 § 2 p.p.s.a., organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.
3. 5. W orzecznictwie przyjęto, że postępowanie w sprawie wymierzenia organowi grzywny z uwagi na naruszenie obowiązku przekazania skargi wraz z akt sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie określonym w art. 54 § 2 p.p.s.a., nie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe w sytuacji dokonania tych czynności już po złożeniu wniosku o wymierzenie grzywny (zob. uchwałę składu 7 sędziów NSA z 3 listopada 2009 r., II GPS 3/09, ONSAiWSA 2010/1/2). W orzeczeniu tym wyjaśniono równocześnie, że orzeczenie sądu na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter uznaniowy. Użyty w § 1 art. 55 p.p.s.a. zwrot "może orzec" wskazuje, że rozstrzygnięcie w tym przedmiocie jest pozostawione uznaniu sądu (por. postanowienia NSA: z 15 listopada 2011 r., sygn. akt I OZ 841/11, z 30 marca 2011 r., sygn. akt II OZ 207/11, czy też z 10 listopada 2017 r., sygn. akt I OZ 1216/16 CBOSA).Oznacza to, że sąd może, ale nie musi wymierzać grzywny w razie uchybienie przez organ terminowi określonemu w art. 54 § 2 p.p.s.a. Wymierzenie grzywny jest bowiem elementem władzy dyskrecjonalnej sądu, co oznacza, że w sytuacji, gdy skarga nie została przekazana przez organ w określonym w przepisie terminie, sąd ma wybór pomiędzy wymierzeniem grzywny (i określeniem jej wysokości) a odstąpieniem od jej wymierzenia. Zakres i forma działania sądu administracyjnego nie powinna bowiem wykraczać poza to, co jest konieczne do osiągnięcia celu jakim jest sądowa kontrola wykonywania administracji publicznej. Sąd w niniejszym składzie podziela pogląd sformułowany w postanowieniu NSA z 17 maja 2007 r. (I OSK 652/07, CBOSA), zgodnie z którym, dla wymierzenia grzywny organowi nie wystarczy jedynie opóźnienie w przekazaniu sądowi skargi. Niezbędne jest także dodatkowe ustalenie obciążających organ przyczyn w zaistnieniu tego faktu. Odpowiedzialność organu z art. 55 § 1 p.p.s.a. nie jest odpowiedzialnością rodzącą się w sposób automatyczny, lecz wymaga każdorazowego rozważenia przez Sąd, zasadności zastosowania omawianego środka. Innymi słowy ustalenie, iż w sprawie nastąpiło nieterminowe przekazanie skargi, nie przesądza o konieczności zastosowania sankcji wobec organu, który tego uchybienia się dopuścił. Sąd administracyjny, rozpoznając wniosek o wymierzenie organowi grzywny, nie wymierza jej automatycznie, lecz bierze pod uwagę specyfikę i charakter okoliczności danej sprawy, w tym przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 31 marca 2009 r., sygn. akt I OZ 274/09 CBOSA).
4. 7. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie brak jest podstaw do wymierzenia grzywny organowi na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Sąd dostrzega 3 dniowe naruszenie terminu wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. Należy jednak mieć na uwadze, że skarga na bezczynność organu wpłynęła 16 maja 2017 r., a zatem koniec 30 dniowego terminu do przekazania akt administracyjnych do Sądu upływał 16 czerwca 2017 r. (piątek), zatem dzień po święcie Bożego Ciała (a zatem dzień po dniu ustawowo wolnym od pracy). Jest faktem powszechnie znanym, że piątek po Bożym Ciele jest dniem, w którym wiele osób korzysta z urlopów (w ramach tzw. długiego weekendu). Dotyczy to również pracowników administracji publicznej. Akta sprawy zostały przekazane już 19 czerwca 2017 r. (w poniedziałek). Wymierzenie w kontrolowanej sprawie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. nie spełniałoby zarówno celu prewencyjnego, jak i represyjnego. Przede wszystkim jednak nie dyscyplinowałoby organu do przekazania Sądowi skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, bowiem jak wynika z akt sądowych IV SO/Wa 18/17 wniosek o wymierzenie grzywny został doręczony do organu 4 lipca 2017 r. (k.34), a więc dwa tygodnie po przekazaniu skargi na bezczynność do Sądu.
5. 8. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.