Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 21 lutego 2012 r., sygn. akt IV SO/Wa 32/11

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA - Alina Balicka
Rozpoznanie
w dniu 21 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy z wniosku B. K. o wymierzenie grzywny Generalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska za nieprzekazanie skargi B. K. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2010 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy

Sentencja

postanawia:

  1. - wymierzyć Generalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska grzywnę w wysokości 100 (sto) złotych.

Uzasadnienie

W dniu 27 października 2011 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) B. K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Generalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska za przekazanie z dwutygodniowym opóźnieniem do Sądu skargi z dnia 14 kwietnia 2011 r. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2010 r. znak: [...] wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy.

Odpowiadając na przedmiotowy wniosek Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska w piśmie z dnia 10 listopada 2011 r. wskazał, iż akta sprawy dotyczące skargi B. K. z dnia 14 października 2011 r. wraz z odpowiedzią na skargę zostały przekazane do Sądu w dniu 1 czerwca 2011 r. Opóźnienie w przekazaniu skargi Sądowi wynikało z dużej ilości spraw rozpatrywanych przez organ. Nadmieniono ponadto, iż postępowanie sądowe zainicjowane skargą B. K. z dnia 14 kwietnia 2011 r. zostało już zakończone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 września 2011 r., sygn. akt IVSA/Wa 943/11.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl § 2 tego artykułu, organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.

W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 wskazanej ustawy, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy, to jest w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Oznacza to, że przesłanką do wymierzenia grzywny jest fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na powody. Natomiast wymierzając grzywnę, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy, w tym między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku.

Powyższe oznacza, że w każdej sytuacji, gdy została wniesiona skarga, organ powinien wypełnić ciążący na nim obowiązek wynikający z art. 54 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Należy podkreślić, iż grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 ustawy ma charakter dyscyplinująco – represyjny. Wymierzenie jej jest zatem uzależnione od łącznego zaistnienia dwóch warunków, to jest złożenia przez skarżącego wniosku oraz niewykonanie w ogóle lub wykonanie po upływie ustawowego terminu obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W rozpoznawanej sprawie B. K. w dniu 14 kwietnia 2011 r. wniosła za pośrednictwem Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska skargę na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2010 r. znak: [...]. Przedmiotowa skarga wpłynęła do organu w dniu 19 kwietnia 2011 r. Obowiązkiem Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska było zatem, stosownie do art. 54 § 2 P.p.s.a., przekazanie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia, czyli najpóźniej do dnia 19 maja 2011 r. Z akt sprawy zarejestrowanej pod sygnaturą IV SA/Wa 943/11 wynika natomiast, iż Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska przekazał przedmiotową skargę wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę dopiero w dniu 1 czerwca 2011 r. Fakt ten, w ocenie Sądu, stanowi wystarczającą podstawę do zastosowania środka, o którym mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a.

Mając jednak na uwadze, iż wykonanie przez organ ustawowego obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy nastąpiło jeszcze przed złożeniem przedmiotowego wniosku, a sprawa ze skargi B. K. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2010 r. została już zakończona (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 września 2011 r., sygn. akt IVSA/Wa 943/11) należało uznać, iż okoliczności te mają znaczenie przy określaniu wysokości wymierzonej grzywny. O ile bowiem to, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, mogą one jednak mieć wpływ na jej wysokość, bowiem zadaniem grzywny nie jest tylko pełnienie funkcji dyscyplinującej, lecz także represyjnej i prewencyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 9 lutego 2012 r., sygn. akt I OZ 73/12).

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.