Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wymierzył Dyrektorowi Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. grzywnę w kwocie 100 zł za nieprzekazanie skargi Z. R. tutejszemu Sądowi w trybie art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej: p.p.s.a.
Doręczając powyższe postanowienie stronom Sąd pouczył, że przysługuje od niego skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni od daty doręczenia postanowienia.
Postanowienie Sądu doręczono stronom tego postępowania w dniu 22 października 2010 r.
W dniu 8 listopada 2010 r. Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 12 października 2010 r.
Uzasadniając wniosek powołał się na błędne pouczenie Sądu, co do przysługującej od postanowienia skardze kasacyjnej. Organ orzekający przywołał postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 sierpnia 2007 r., sygn. akt II GZ 101/07. Zgodnie z poglądem w nim wyrażonym strona działająca w zaufaniu do udzielonego jej przez Sąd pouczenia nie powinna ponieść z tego tytułu ujemnych konsekwencji.
Jak dalej wskazał, uchybienie terminu nie wynika z winy organu lecz z błędnego pouczenia o trybie i terminie zaskarżenia postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepisy art. 86 i 87 p.p.s.a. przewidują możliwość przywrócenia terminu w sytuacji, gdy zainteresowany uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu, wniosek o przywrócenie zostanie złożony w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i gdy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu zostanie dopełniona czynność, dla której termin był wyznaczony.
Na wstępie powiedzieć należy, iż Sąd podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażony w powołanym przez organ orzekający postanowieniu z dnia 7 sierpnia 2007 r., sygn. akt II GZ 101/07 (publ. LEX 348105), że strona działająca w zaufaniu do udzielonego jej przez Sąd pouczenia nie powinna ponieść z tego tytułu ujemnych konsekwencji.
Sąd w istocie, przesyłając Dyrektorowi Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej kwestionowane postanowienie, błędnie pouczył go o prawie wywiedzenia od niego skargi kasacyjnej, w sytuacji, kiedy na postanowienie tego rodzaju przysługuje zażalenie, składane w krótszym, siedmiodniowym terminie.
W ocenie Sądu w sposób oczywisty wykazano brak winy w uchybieniu terminu.
Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.