Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 26 października 2020 r. J. C. i A. P. (dalej: strony, wnioskodawczynie) wystąpiły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu o wymierzenie Burmistrzowi Gminy M. (dalej: organ) grzywny za nieprzekazanie tutejszemu Sądowi skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy.
Uzasadniając swoje żądanie strony wskazały, że w dniu 12 sierpnia 2020 r. wniosły za pośrednictwem organu skargę na niewywiązywanie się przez niego z obowiązku zapewnienia bezpłatnego dowozu dzieci do szkoły. Z posiadanych przez wnioskodawczynie informacji wynikało, że pomimo upływu ustawowego terminu, wskazana skarga nie została przekazana do tutejszego Sądu. W związku z czym strony wniosły o wymierzenie organowi grzywny.
Zarządzeniem z dnia 29 października 2020 r. organ został wezwany do niezwłocznego ustosunkowania się względem złożonego wniosku o wymierzenie grzywny. Do dnia wydania niniejszego orzeczenia nie zajął on jednak żadnego stanowiska w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 55 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.), w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6.
Przesłanką obligatoryjną do zastosowania grzywny jest więc uchybienie przez organ obowiązkom wynikającym z art. 54 § 2 p.p.s.a. Stosownie do jego treści organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje ją wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.
Z treści wniosku i załączonych do niego dokumentów wynika, że skarga dotycząca zarzucanej bezczynności w zakresie zapewnienia dowozu dzieci do szkoły została doręczona organowi w dniu 12 sierpnia 2020 r. Zatem trzydziestodniowy termin na przekazanie skargi do sądu administracyjnego upływał z dniem 11 września 2020 r. We wskazanym terminie organ nie przekazał jednak wniesionej skargi. Obowiązek ten został przez niego wykonany dopiero w dniu 2 listopada 2020 r., kiedy to do tutejszego Sądu wpłynęła złożona przez strony skarga, zarejestrowana następnie pod sygnaturą akt IV SAB/Wr 420/20.
Przechodząc do istoty sprawy należy podkreślić, że rolą organu nie jest rozstrzyganie co do zasadności samej skargi. Jedynym bowiem podmiotem uprawnionym do oceny zarówno prawidłowości wniesienia skargi jak i trafności jej zarzutów będzie sąd administracyjny, który stwierdzi, czy skarga spełnia wszelkie wymogi formalne, a następnie czy znajduje uzasadnione podstawy. Ale by tak się stało Sąd musi jednak otrzymać od organu skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
Trzeba także zwrócić uwagę, że przedmiotem niniejszej sprawy jest ukaranie organu grzywną za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, nie zaś rozpatrywanie samej skargi. Stąd też bez wpływu na kształt rozstrzygnięcia pozostawały takie okoliczności jak przeświadczenie o prawidłowym rozpoznaniu żądania stron, a co za tym idzie także o bezzasadności wniesionej skargi. Istotne jest bowiem tylko to, czy organ przekazał skargę do sądu wraz z odpowiedzią i aktami sprawy, czy też nie.
Mając zatem na uwadze, że organ nie uczynił zadość nałożonym na niego obowiązkom w ustawowym terminie, wniosek o wymierzenie grzywny okazał się zasadny.
Zgodnie z art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., grzywna może zostać wymierzona do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Jak wynika z obwieszczenia Prezesa GUS z dnia 18 lutego 2021 r., opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej Monitor Polski z dnia 19 lutego 2021 r. pod pozycją 199, przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w 2020 r. wyniosło 4512,41 złotych. Wobec tego maksymalna wysokość grzywny kształtuje się na poziomie 45124,10 złotych. Zauważyć przy tym należy, że ustawodawca nie przewidział jej dolnej granicy oraz nie określił dyrektyw jej wymierzania, pozostawiając decyzję w tym zakresie sądowi.
W niniejszej sprawie na wysokość wymierzonej grzywny w kwocie 200 złotych miał wpływ stosunkowo niewielki okres zwłoki w przekazaniu skargi. Wzięto również pod uwagę, że skarga została już przekazana do tutejszego Sądu.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 55 § 1 w zw.
z art. 154 § 6 p.p.s.a., sąd orzekł jak w punkcie I sentencji niniejszego postanowienia.
Rozstrzygnięcia o kosztach postępowania zawarte w punktach II i III sentencji wynikają z art. 200 i art. 205 § 1 w zw. z art. 210 § 2 i art. 64 § 3 p.p.s.a.