Uzasadnienie
W związku ze skargą na D. Kuratora Oświaty we W. w przedmiocie nieprzekazania skargi w trybie art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej p.p.s.a., R. B. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł.
Żądany wpis skarżący uiścił, jednakże w dniu 5 września 2008 r. zakwestionował prawidłowość zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 czerwca 2008 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Podniósł, iż złożone przez niego w niniejszej sprawie pismo z dnia 25 czerwca 2008 r., potraktowane jako wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, który nie został złożony na urzędowym formularzu, a co się z tym wiąże, pozostawiony bez rozpoznania, w rzeczywistości było pismem podważającym prawidłowość tego zarządzenia. Zdaniem skarżącego, przedmiot sprawy korzysta z ustawowego zwolnienia od ponoszenia kosztów sądowych, gdyż dotyczy kwestii awansu zawodowego nauczyciela.
Zażalenie to jest trafne. Sprawa ze skargi R. B., przy dokonywaniu czynności jej rejestracji, została wprawdzie zakwalifikowana do kategorii spraw, od których pobierany jest wpis sądowy, dotyczy bowiem nieprzekazania Sądowi, przez zobowiązany do tego organ administracyjny, skargi. Jednakże za bardziej prawidłowe należy uznać traktowanie takiej sprawy nadal jako sprawy awansu zawodowego nauczyciela, zwolnionej od wpisu.
Zatem, wobec powyższego, na zasadzie art. 195 § 2 p.p.s.a. należało orzec jak w pkt I sentencji, przepis ten bowiem stanowi, iż jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. (...) Przy czym dodać należy, że wobec brzmienia art. 198 p.p.s.a. stosuje się go również do zarządzenia przewodniczącego o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego.
W konsekwencji tego, uiszczony przez skarżącego wpis od skargi należało uznać za nienależny.
Stosownie do przepisu art. 225 p.p.s.a. opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami nienależnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 225 w związku z art. 239 pkt 1 lit. d p.p.s.a., orzeczono jak w pkt II sentencji.