Uzasadnienie
M. M. wniósł na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych przed wszczęciem postępowania sądowo-administracyjnego. W rubryce nr 3.4 tego formularza, obejmującej informacje o nazwie organu, którego czynność, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie sprawy dotyczy, wskazał Komornika Sądu Rejonowego w K. W rubryce nr 3.5 formularza, obejmującej informacje dotyczące przedmiotu sprawy, podał, że sprawa dotyczy "zajęcia z wynagrodzenia oraz przypisywania zadłużenia – z pisma z dnia 2017-10-25 nie wynika że zajmuje mi się 60% wynagrodzenia". W uzasadnieniu wniosku jego autor opisał natomiast przebieg czynność dokonywanych przez Komornika w związku z zadłużeniem alimentacyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Natomiast w myśl art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi.
Oczywista bezzasadność skargi zachodzi, gdy przepisy prawa jasno i jednoznacznie, bez konieczności dokonywania głębszej analizy prawnej, wykluczają możliwość uznania żądania skarżącego. Zarówno w orzecznictwie, jak w doktrynie, wskazuje się, że art. 247 p.p.s.a. nie różnicuje przyczyn bezzasadności skargi, należy zatem stwierdzić, że prawo pomocy nie przysługuje zarówno w razie oczywistej bezzasadności skargi z przyczyn procesowych, jak i z przyczyn uregulowanych w przepisach materialnoprawnych (por. np. postanowienie NSA z 29.11.2016 r., I OZ 1484/16 oraz cyt. tam piśmiennictwo i orzecznictwo - CBOSA).
Przez oczywistą bezzasadność skargi należy rozumieć jej oczywistą niedopuszczalność (postanowienie NSA z 3.09.2004 r., OZ 377/04, LEX nr 837862).
W ocenie Sądu, skarga na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w K. jest oczywiście bezzasadna, ponieważ jej rozpoznanie nie leży w kognicji sądów administracyjnych. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Skarżącemu nie przysługuje zatem prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w postępowaniu sądowym zainicjowanym skargą, która byłaby niedopuszczalna i z tego względu nie podlegałaby kontroli sądu administracyjnego.
Przesłanka oczywistej bezzasadności skargi, o której mowa w art. 247 p.p.s.a., znajduje bowiem również zastosowanie w sytuacji, gdy wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony przed wszczęciem postępowania sądowego, tzn. wtedy gdy skarga (pismo procesowe) nie została jeszcze wniesiona do sądu, zaś z wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonego w celu wszczęcia postępowania sądowego, wynika w sposób niebudzący wątpliwości, że przedmiotem zaskarżenia nie jest żaden z aktów i czynności wymienionych w art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a.
Reasumując, w ocenie Sądu skarga jest oczywiście bezzasadna, a w tej sytuacji prawo pomocy nie przysługuje (art. 247 p.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 247 w związku z art. 243 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.