Wyrok NSA oz. w Białymstoku z 2 sierpnia 2001 r., SA/Bk 1216/00

Rozpoznanie

w dniu 2 sierpnia 2001 r.

Sprawa

sprawy ze skargi G. M. na decyzję Izby Skarbowej w B. z dnia 17 sierpnia 2000 r. (...) w przedmiocie wysokości odsetek za zwłokę od niewpłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 1997 r. - skargę oddala.

Teza

W myśl art. 52 par. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./ za zaległość podatkową uważa się także niezapłaconą w terminie płatności zaliczkę na podatek, w tym również zaliczkę, o której mowa w art. 23 par. 4 Ordynacji podatkowej lub ratę podatku.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny

Uzasadnienie

Decyzją z dnia 17 sierpnia 2000 r. Izba Skarbowa w B. po rozpatrzeniu odwołania G. M. od decyzji Urzędu Skarbowego w S. z dnia 26 maja 2000 r. (...) określającej zaległość podatkową z tytułu niewpłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych istniejącą do dnia 18 marca 1998 r. oraz wysokość odsetek za zwłokę od tej zaległości w łącznej kwocie 473,80 zł zaskarżoną decyzję utrzymały w mocy.

W uzasadnieniu decyzji Izba Skarbowa podała, że wydając zaskarżoną decyzję Urząd Skarbowy nie nakazał podwójnej zapłaty podatku, gdyż zaległość z tytułu zaliczek mieści się w ogólnej kwocie zaległego podatku, a jedynie mając na uwadze przepisy art. 21 par. 3 i 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./, określił zaległość z tytułu zaliczek, aby zgodnie z art. 53 par. 3 i par. 4 Ordynacji podatkowej od tej zaległości naliczyć należne odsetki za zwłokę. Także w uzasadnieniu decyzji organ I instancji nie wskazał, aby kwota stanowiąca zaległość podatkową z tytułu niewpłaconych zaliczek podlegała wpłacie.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego G. M. zarzuciła bezpodstawne stosowanie art. 27 i art. 44 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i wniosła o uchylenie decyzji dotyczącej niewpłaconych zaliczek na podatek dochodowy za miesiące od czerwca do grudnia 1997 r. powstałych w związku z dokonaniem wymiaru podstawy opodatkowania w drodze szacunku.

Skarżąca podniosła, że w tej samej sprawie Urząd Skarbowy wydał decyzję z dnia 26 maja 2000 r. określając zobowiązanie małżonków za 1997 r. w kwocie 3.435,60 zł, a w zaskarżonej decyzji żąda wpłaty zaliczek. Tym samym żąda się podwójnej zapłaty podatku. Jest to działanie niezgodne z przepisami prawa, gdyż kwota zaliczek i późniejszego podatku należnego mieści się w ogólnej kwocie należnego podatku wynikającego ze wspólnego rozliczenia małżonków.

W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa w B. podtrzymała swoje stanowisko i wniosła o oddalenie skargi podkreślając, że w zaskarżonej decyzji nałożono na podatniczkę jedynie obowiązek zapłaty odsetek za zwłokę. Do wyliczenia odsetek niezbędne było określenie zaległości z tytułu zaliczek.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga jest niezasadna.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 2 sierpnia 2001 r. w sprawie (...) oddalił skargę G. M. na decyzję Izby Skarbowej w B. z dnia 17 sierpnia 2000 r. (...) określającej należne zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1997 r. Sąd podzielił stanowisko organów podatkowych, że księgi prowadzone były nierzetelnie, a przychód został zaniżony. Dało to podstawę do określenia podstawy opodatkowania w drodze szacunku stosownie do przepisu art. 23 par. 1 ustawy - Ordynacja podatkowa. Niezaewidencjonowany przychód wyliczony został na kwotę 27.286,91 zł.

Zgodnie z art. 44 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416 ze zm./ prowadząca działalność gospodarczą w 1997 r. G. M. zobowiązana była obliczać i wpłacać zaliczki na poczet podatku dochodowego. Ponieważ skarżąca nie wywiązała się z tego obowiązku, powstała zaległość podatkowa, gdyż w myśl art. 52 par. 2 Ordynacji podatkowej za zaległość podatkową uważa się także niezapłaconą w terminie płatności zaliczkę na podatek, w tym również zaliczkę, o której mowa w art. 23 par. 4 lub ratę podatku.

Prawidłowo więc w zaskarżonej decyzji określono wysokość odsetek od zaległości podatkowej, którą były niewpłacone zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych /art. 53 par. 1 Ordynacji podatkowej/.

Zarzut skarżącej, że nałożono na nią po raz drugi obowiązek zapłaty podatku jest niezasadny, gdyż zarówno Urząd Skarbowy jak i Izba Skarbowa wyraźnie stwierdzają, iż zaskarżoną decyzją określono jedynie wysokość odsetek za zwłokę, które naliczone zostały od terminu płatności określonego w art. 44 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych na dzień złożenia zeznania rocznego PIT-33 za 1997 r. tj. 18 marca 1998 r.

Z tych powodów skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu na mocy art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.