Wyrok NSA oz. w Białymstoku z 5 września 2001 r., SA/Bk 462/01

Sprawa

sprawy ze skargi Wandy P. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia 22 lutego 2001 r. (...) w przedmiocie nakazania wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych związanych z przebudową przyłącza kanalizacji sanitarnej do stanu zgodnego z prawem - oddala skargę.

Teza

Samo nałożenie obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie, w myśl art. 55 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /t.j. Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126/, nie daje podstaw organowi nadzoru budowlanego do oceny merytorycznej w tym przedmiocie, bowiem w świetle art. 83 ust. 1 tej ustawy nie jest on uprawniony do prowadzenia postępowania administracyjnego i wydania decyzji w tym zakresie. Prawo to służy jedynie organom architektoniczno-budowlanym.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny

Uzasadnienie

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu G. w B. decyzją z dnia 4.01.2001 r. (...), na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane oraz art. 104 Kpa - nakazał Zdzisławowi K. w terminie do dnia 28.02.2001 r. wykonanie określonych enumeratywnie w tejże decyzji czynności celem doprowadzenia wykonanych robót budowlanych związanych z przebudową przyłącza kanalizacji sanitarnej do stanu zgodnego z prawem i uzyskania pozwolenia na użytkowanie.

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła Wanda P. zarzucając nie wzięcie pod uwagę faktu, iż inwestor dokonując przebudowy przyłącza naruszył jej własność poprzez budowę wyżej wymienionego przyłącza na jej nieruchomości.

(...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z dnia 22.02.2001 r. (...) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję uznając, iż nie narusza ona prawa.

Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego wywiodła Wanda P. zarzucając naruszenie prawa własności zagwarantowanego w Konstytucji RP /art. 64/, Kodeksie cywilnym /art. 222 par. 2/, ustawie o księgach wieczystych /art. 4/ i ustawie - Prawo budowlane.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

W świetle zebranego materiału dowodowego należy uznać za zasadne ustalenia organu w zakresie przyjęcia, iż wykonanie przyłącza kanalizacyjnego do istniejącego obiektu budowlanego nie jest budowaniem obiektu lub jego części w rozumieniu art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. Zgodnie bowiem z treścią art. 3 pkt 9 cytowanej ustawy - wyżej wymienione przyłącza - to urządzenie budowlane związane z obiektem budowlanym. Dlatego też organ nadzoru budowlanego nie mógł wydać decyzji w przedmiocie nakazu rozbiórki wykonanego przyłącza w myśl art. 48 ustawy

• Prawo budowlane, a wobec tego należało zastosować przepisy art. 50 i art. 51 ustawy
• Prawo budowlane. Jednak w sytuacji zakończenia robót budowlanych /która to sytuacja zaistniała w konkretnej sprawie/ - wstrzymanie z art. 50 cyt. ustawy wykonania robót stało się bezprzedmiotowe, tak więc trzeba było zastosować przesłanki z art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy - Prawo budowlane
• to jest nałożenia na inwestora konkretnych obowiązków celem doprowadzenia wykonanych robót budowlanych związanych z przebudową przyłącza kanalizacji sanitarnej do stanu zgodnego z przepisami prawa. W tym też zakresie organy nadzoru budowlanego zasadnie obligowały inwestora do przedłożenia projektu inwentaryzacyjnego przyłącza, opinii Zespołu Uzgadniania Dokumentacji Projektowej i oświadczenia uprawnionej osoby o prawidłowym wykonaniu dotychczasowego zakresu robót budowlanych.

Niezrozumiałym jest jednak fakt, iż organy obu instancji w uzasadnieniu swoich decyzji zawarły rozważania dotyczące przesłanek wydawania pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego przyłącza. Sąd zwraca uwagę, że samo nałożenie obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie - w myśl art. 55 ust. 1 pkt 3 ustawy - Prawo budowlane - nie daje podstaw organowi nadzoru budowlanego do oceny merytorycznej w tym przedmiocie, bowiem w świetle art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /t.j. Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126/ - nie jest on uprawniony do prowadzenia postępowania administracyjnego i wydania decyzji w tym zakresie. Prawo to służy jedynie organom architektoniczno-budowlanym.

W konsekwencji Sąd uznał, że powyższe uchybienie nie miało wpływu na rozstrzygnięcie merytoryczne w sprawie niniejszej, zaś skarżąca będzie mogła zgłaszać zarzuty podniesione w skardze, a dotyczące przede wszystkim tej części uzasadnienia, które nie uzyskało akceptacji Sądu, bezpośrednio do organu architektoniczno-budowlanego w czasie trwania postępowania w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie.

Mając powyższe na względzie Sąd oddalił skargę na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./