Uzasadnienie
Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w sprawie wydania pozwolenia na rozbudowę istniejącego budynku inwentarskiego z przeznaczeniem na hodowlę świń wraz z przyłączem kanalizacyjnym i zbiornikiem na gnojówkę na działce nr [...] położonej w miejscowości L. gmina R., Starosta S. udzielił Panu A. K. takiego pozwolenia decyzją z dnia [...]10.2001 r. znak: [...].
Wojewoda P., rozpatrując odwołanie właściciela sąsiedniej działki nr [...] Pana J. Ż. od powyższej decyzji z dnia [...]10.2001 r., uchylił ją w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, podejmując ostateczną decyzję z dnia [...]12.2001 r. znak [...].
W wyniku ponownie przeprowadzonego postępowania administracyjnego organ I instancji wydał decyzję z dnia [...]06.2002 r. znak: [...], udzielającą pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji.
Wojewoda P., po rozpatrzeniu odwołania Pana J. Ż. od decyzji z dnia [...]06.2002 r. Starosty S., uchylił ją w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, ostateczną decyzją z dnia [...]08.2002 r. znak: [...], na którą Pan A. K. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy przy ul. S. [...] w B. Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku uchylił decyzję Wojewody P. z dnia [...]08.2002 r. znak: [...], podejmując wyrok z dnia [...]01.2003 r. sygn. akt SA/Bk 1186/02, w którym wskazał na możliwość usunięcia niedociągnięć wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę na etapie postępowania odwoławczego.
W związku z tym Wojewoda P. postanowieniem z dnia [...]03.2003 r. znak: [...] wydanym w trakcie ponownie prowadzonego postępowania odwoławczego zobowiązał Starostę S. na podstawie art. 136 i art. 123 Kpa do przeprowadzenia z urzędu dodatkowego postępowania wyjaśniającego dot. odwołania Pana J. Ż., w celu uzupełnienia akt sprawy w zakresie określonym przez NSA.
Pismem z dnia [...]05.2003 r. znak: [...] organ I instancji przekazał Wojewodzie P. uzupełnione w tym zakresie dokumenty.
Pan J. Ż. zarzucił w odwołaniu wydanie skarżonej decyzji z dnia [...]06.2002 r. znak: [...], udzielającej pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji niezgodnie z obowiązującym prawem ponieważ jak dowodzi, inwestor przedstawił w zatwierdzonym nią projekcie budowlanym, błędne, zaniżone wyliczenie ilości zwierząt hodowlanych w liczbie 42,28 Dużych Jednostek Przeliczeniowych (DJP) dla całego zmodernizowanego i rozbudowywanego obiektu chlewni. Skarżący uważa zaś, iż chlewnia ta może pomieścić powyżej 50 DJP inwentarza, co jego zdaniem nie spełnia wymogów w zakresie ochrony środowiska. Poza tym skarżący zarzucił, że jej zrealizowanie przez Pana A. K. na działce nr [...], spowoduje zwiększenie już istniejącej zdaniem odwołującego się uciążliwości na własnej sąsiedniej nieruchomości nr [...], związanej z bliskim sąsiedztwem omawianej inwestycji (zbiornik na gnojówkę oraz urządzenia wentylacji chlewni), co narusza jego interes. W związku z tym Pan J. Ż. wniósł o uchylenie skarżonej decyzji z dnia [...]06.2002 r. W trakcie prowadzonego postępowania Pan J.. i Pani C. Ż. złożyli dodatkowe pisma, w których nadal podtrzymują swój sprzeciw co do realizacji przedmiotowej inwestycji.
Wojewoda P. decyzją z dnia [...]06.2003 roku, nr [...] – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, uznając iż nie narusza ona prawa.
Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego wywiódł Pan J. Ż., zarzucając błędne obliczenia co do ilości obsady zwierząt inwentarskich w modernizowanym i dobudowywanym budynku, która jego zdaniem może przekroczyć 50 DJP – co czyni przedmiotową inwestycję szczególnie szkodliwą dla środowiska.
W obszernej odpowiedzi na skargę Wojewoda P., wnosząc o jej oddalenie, podtrzymywał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Organy administracji państwowej zasadnie przyjęły, że przedmiotowa inwestycja dotyczy obsady zwierząt w ilości 42,28 DJP co wynika z projektu budowlanego, sporządzonego przez upoważnioną osobę - Pana R. S. Tak więc przedmiotowa inwestycja nie jest szczególnie szkodliwa dla środowiska, ponieważ nie przekracza obsady zwierząt w ilości 50 DJP. Wyliczenia i przypuszczenia o przekroczeniu wyżej wymienionej ilości zwierząt dokonane przez skarżącego, nie posiadającego stosownych uprawnień w tym zakresie – nie mogą stanowić dowodu w sprawie. Niezasadne jest także twierdzenie Pana J. Ż., że w przyszłości nie można będzie stwierdzić czy inwestor realizuje obsadę w ilości 42,28 DJP zwierząt, bowiem każde odstępstwa od ostatecznych pozwoleń na budowę, w razie zaistnienia, są poddawane ocenie organów nadzoru budowlanego.
Należy także podkreślić, że organ odwoławczy oprócz zarzutu wyżej wymienionego w skardze – odniósł się w sposób obszerny i wyczerpujący do wszystkich przesłanek wynikających z przepisów prawa budowlanego i rozporządzeń wykonawczych w tym zakresie – dotyczących projektowanej inwestycji. W tym celu organ dokonał ustaleń w zakresie zgodności tejże inwestycji z planem zagospodarowania przestrzennego oraz ustalił spełnienie wszystkich przesłanek wynikających z art. 35 ustawy z dnia 07.07.1994 roku - Prawo budowlane łącznie z oceną uzgodnienia przez Powiatowego Inspektora Sanitarnego. Organ sprawdził także czy zachowane zostały wymogi w zakresie odległości zawarte w §12 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14.12.1994 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Poddał także ocenie §36 ust. 3 pkt 1 wyżej wymienionego rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie oraz §6 ust. 1, 2 i ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej celem ustalenia czy zachowane zostały właściwe odległości zbiorników na nieczystości ciekłe od okien i drzwi zewnętrznych do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi.
Organ odwoławczy obszernie ustosunkował się także i uzasadnił - dlaczego nie zalicza przedmiotowej inwestycji do szczególnie uciążliwej dla środowiska. Tym samym organ wyczerpał także przesłanki wynikające z art. 5 ust. 1 pkt 6 Prawa budowlanego.
Mając całokształt wyżej wymienionych okoliczności na względzie Sąd uznał, ze zaskarżona decyzja nie narusza prawa i skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z 2002 roku) w zw. z art. 97§1 ustawy z dnia 30.08.2002 roku – Przepisy wprowadzające ustawę prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 z 2002 roku).