Uzasadnienie
Decyzją z 8 lipca 1994 r. Kolegium Odwoławcze (...), na podstawie art. 17 pkt 1, art. 127 par. 2 i art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa oraz art. 12 ust. 1 pkt 4 i ust. 6 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym /t.j. Dz.U. 1993 nr 94 poz. 431/, po rozpatrzeniu odwołania Grzegorza M. od decyzji burmistrza miasta i gminy O. z 4 marca 1994 r. w przedmiocie ustalenia podatku rolnego za I półrocze 1994 r. - utrzymało tę decyzję w mocy, na podstawie następujących ustaleń:
30 listopada 1993 r. między Grzegorzem M. a Agencją Własności Rolnej Skarbu Państwa w P. zawarta została umowa dzierżawy nieruchomości rolnych po zlikwidowanym kombinacie PGR w G., w tym gruntów o powierzchni 817,27 ha, położonych na terenie gminy O. Okres dzierżawy określono w umowie na 30 lat. Decyzją - nakazem płatniczym z 4 marca 1994 r. burmistrz miasta i gminy w O. wymierzył Grzegorzowi M. podatek rolny za I półrocze 1994 r. w wysokości 199.219.000 złotych. Decyzja nie zawiera uzasadnienia faktycznego. W ramach uzasadnienia prawnego wskazano, bez określenia przepisów, ustawę z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym, ustawę z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. nr 9 poz. 31 ze zm./, rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 stycznia 1990 r. w sprawie podatku rolnego /Dz.U. nr 3 poz. 18/, Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 10 stycznia 1994 r. w sprawie średniej ceny skupu żyta w IV kwartale 1993 r. /M.P. nr 3 poz. 17/, rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 8 grudnia 1993 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. nr 121 poz. 540/ oraz uchwałę nr XXXV/142/94 Rady Miasta i Gminy O. z 1 lutego 1994 r. w sprawie określenia podatku od nieruchomości.
Od powyższej decyzji odwołał się Grzegorz M. zarzucając, że z mocy art. 12 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym jest zwolniony przez 5 lat z podatku rolnego, przejął bowiem grunty w trwałe zagospodarowanie od Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa, która jest następcą prawnym Państwowego Funduszu Ziemi.
Odwołujący się podkreślił, że celem art. 12 ustawy o podatku rolnym jest ulga podatkowa dla podmiotu, który przejął grunt rolny z zamiarem gospodarowania na nim przez dłuższy czas.
Kolegium Odwoławcze, utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji, nie podzieliło poglądu przedstawionego w odwołaniu. Zwróciło uwagę, że zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku rolnym, zmienionym art. 3 ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw /Dz.U. 1994 nr 1 poz. 3/, zwolnione od podatku rolnego są grunty Państwowego Funduszu Ziemi, objęte w trwałe zagospodarowanie oraz grunty przejęte z tego Funduszu do Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa. Zwolnienie nie obejmuje natomiast innych składników mienia, tworzących Zasób Własności Rolnej Skarbu Państwa, w tym nieruchomości rolnych po zlikwidowanych państwowych przedsiębiorstwach gospodarki rolnej.
W konsekwencji, nieruchomości rolne przejęte w dzierżawę przez Grzegorza M., jako pochodzące ze zlikwidowanego państwowego gospodarstwa rolnego, nie mogą korzystać z okresowego 5-letniego zwolnienia od podatku rolnego.
Grzegorz M. zaskarżył decyzję organu drugiej instancji do sądu administracyjnego, wnosząc o jej uchylenie z przyczyn przedstawionych w odwołaniu. Skarżący zarzucił ponadto, że organ odwoławczy nie wziął pod uwagę, iż zgodnie z wymogiem art. 12 ust. 6 ustawy o podatku rolnym przejął on grunty w trwałe zagospodarowanie.
Odpowiadając na skargę i domagając się jej oddalenia, organ drugiej instancji podtrzymał argumenty przedstawione w zaskarżonej decyzji podnosząc nadto, że art. 12 ust. 6 ustawy o podatku rolnym jest ściśle związany z art. 12 ust. 1 pkt 4 tej ustawy, a jej treść, co wynika z uzasadnienia, Kolegium Odwoławcze miało na względzie podejmując zaskarżoną decyzję.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Ustawa z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw /Dz.U. nr 107 poz. 464 ze zm./ przewiduje różne sposoby przejęcia mienia Skarbu Państwa do Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa. W szczególności rozróżnia przejęcie gruntów zlikwidowanych państwowych przedsiębiorstw gospodarki rolnej /art. 14 i art. 15/ od przejęcia nieruchomości Państwowego Funduszu Ziemi /art. 17/.
Przepis art. 12 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku rolnym, w brzmieniu nadanym mu art. 3 ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw /Dz.U. 1994 nr 1 poz. 3/, zwalnia od podatku rolnego na okres pięciu lat grunty nabyte w drodze kupna na utworzenie nowego lub powiększenie już istniejącego gospodarstwa oraz grunty Państwowego Funduszu Ziemi i grunty przejęte z tego Funduszu do Zasobu Rolnej Własności Skarbu Państwa w trwałe zagospodarowanie. Grunty wydzierżawione skarżącemu nie zostały przejęte do Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa z Państwowego Funduszu Ziemi, pochodzą natomiast ze zlikwidowanego państwowego przedsiębiorstwa gospodarki rolnej.
Mimo przejęcia ich w trwałe zagospodarowanie nie są zatem objęte zwolnieniem od podatku rolnego.
Sąd rozpoznając niniejszą sprawę, odstępuje od poglądu wypowiedzianego w uzasadnieniu wyroku z dnia 15 lipca 1994 r. w sprawie SA/Po 2504/93 /Wspólnota 1995 nr 9 str. 16/, że nieruchomości Skarbu Państwa pozostałe po likwidacji państwowych przedsiębiorstw gospodarki rolnej wydzierżawione przez Agencję Własności Rolnej Skarbu Państwa podlegają zwolnieniu od podatku rolnego na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku rolnym, jeśli spełnione są pozostałe przesłanki określone w tym przepisie. Powyższy pogląd dotyczący stanu prawnego obowiązującego przed wejściem w życie cyt. ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. jest nie do utrzymania przy obecnym brzmieniu art. 12 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku rolnym.
Z przytoczonych motywów, zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, co skutkuje oddaleniem skargi na podstawie art. 207 par. 5 Kpa.