Uzasadnienie
Decyzją z dnia 22 stycznia 2001 r. (...) Wojewoda P. na podstawie art. 127 par. 2, art. 138 par. 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego po rozpatrzeniu odwołania Józefy P. od decyzji Starosty Rz. z dnia 4 grudnia 2000 r., (...) zezwalającej Marii K., Marianowi K. oraz Lucynie i Mariuszowi Ch. na wejście na teren działki nr 1550 stanowiącej własność Józefy P. w celu wykonania przyłącza energetycznego ze słupa linii energetycznej nr 44 usytuowanego na terenie ww. nieruchomości do działek nr 1642/2, 1642/5 i 1642/4 będących własnością wnioskodawców utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W jej motywach wskazał, że istnieje decyzja Burmistrza Miasta D. z dnia 9 sierpnia 2000 r. (...) o warunkach zabudowy i zagospodarowania działek nr 1642/2, 1642/5 i 1642/4 dla inwestycji polegającej na budowie przyłączy energetycznych.
Od tej decyzji Józefa P. wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rz. nie zgadzając się na dokonanie podłączenia, które decyzją z 28 września 2000 r. (...) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Burmistrza Miasta D. z dnia 9 sierpnia 2000 r.
Zgodnie z przepisami art. 124 ust. 1, 2 i 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami /Dz.U. 2000 nr 46 poz. 543/ starosta może ograniczyć w drodze decyzji sposób korzystania z nieruchomości poprzez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzanie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów, pary, gazu i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody.
Ograniczenie to następuje zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Natomiast udzielenie zezwolenia powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac o których mowa wyżej.
Materiał dowodowy wskazuje na fakt, iż przeprowadzone rokowania z właścicielką działki nie przyniosły rezultatu a propozycje wnioskodawców - chęć wypłacenia rekompensaty i pomoc przy pracach polowych - zostały odrzucone, gdyż Józefa P. nie wyraziła zgody na przeprowadzenie przyłącza energetycznego ze słupa linii energetycznej usytuowanego na terenie jej działki.
Wobec tego zaistniały przesłanki z art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami do wydania przez Starostę Rz. decyzji zezwalającej na wejście w teren celem wykonania przyłącza energetycznego.
Od tej decyzji Józefa P. złożyła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosząc o jej uchylenie.
Podniosła, że zgadza się na wykonanie przyłącza lecz pod warunkiem, że ubiegający się o to na własny koszt przeniosą słupy elektryczne, które są pomiędzy jej zabudowaniami.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda P. wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ Sąd sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem. Dokonując kontroli legalności zaskarżonych decyzji Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do zapisu art. 51 cyt. ustawy nie jest związany granicami skargi.
Przepis art. 51 ustawy o NSA umożliwia Sądowi wszechstronne i obiektywne zbadanie sprawy niezależnie od podniesionych zarzutów w skardze.
W przedmiotowej sprawie, przy uwzględnieniu powyższej normy Sąd uznał skargę za zasadną.
Wnioskiem z dnia 12 lipca 2000 r. Maria K., Iwona K., Marian K. oraz Lucyna i Mariusz Ch. wystąpili o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu na budowę przyłącza energetycznego kablowego na działkach nr 1550, 1557, 1642/4, 1645/5, 1642/2 w D. przedkładając stosowne dokumenty. Zgodnie z obowiązującym miejscowym planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy D. przedmiotowa inwestycja położona jest na terenie A33MRj i A36MRj - istniejącej zabudowy zagrodowej i jednorodzinnej wzdłuż istniejącej drogi - adaptacja stała z możliwością uzupełnienia nowymi budynkami.
Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest przepisem gminnym powszechnie obowiązującym na terenie, dla którego został uchwalony.
Ponieważ zamierzenie inwestycyjne, jakim jest budowa przyłączy energetycznych kablowych nie jest sprzeczne z ustaleniami planu, zgodnie z art. 43 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, nie można było odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.
Decyzją tą ubiegający się uzyskali warunki wykonania kablem YAKY 4x25mm2 przyłącza energetycznego do swoich nieruchomości ze słupa nr 44 usytuowanego na działce nr 1550 - będącej własnością Józefy P. W wyniku oględzin nieruchomości przeprowadzonych w dniu 20 listopada 2000 r. - w obecności stron-stwierdzono, iż słup nr 44 typu As znajduje się w odległości 1-3 m od granicy działki nr 1550, a działka ta ogrodzona jest metalową siatką na drewnianych palikach bez podmurówki a na linii projektowanego przyłącza znajdują się kępy trawy, oraz że wykonanie przekopu nie narazi ogrodzenia oraz działki na szkody.
Biorąca udział w oględzinach córka skarżącej oświadczyła, że zgodę na wykonanie przyłącza wyrazi po przesunięciu słupa usytuowanego pomiędzy budynkiem mieszkalnym a gospodarczym. Ponadto oświadczyła, że nie były prowadzone żadne rokowania z jej matką dotyczące wyrażenia zgody na przedmiotową inwestycję.
Zgodnie z przepisami art. 124 ust. 1, 2 i 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami /Dz.U. 2000 nr 46 poz. 543/ starosta, może ograniczyć w drodze decyzji sposób korzystania z nieruchomości poprzez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzanie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów, pary, gazu i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych i nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel i użytkownik wieczysty nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Natomiast udzielenie zezwolenia powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac, o których wyżej wspomniano.
W przedmiotowej sprawie istnieje decyzja Burmistrza Miasta D. z dnia 9 sierpnia 2000 r. (...) o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie przyłączy energetycznych.
Natomiast w aktach brak jest dowodu na to, że spełniony został drugi z niezbędnych warunków, o którym mowa w art. 124 cyt. ustawy tj., że przeprowadzone zostały rokowania z właścicielką działki nr ew. 1550.
Znajdujące się w aktach pisma skarżącej w których pisze, że nie wyraża zgody na podłączenie się do słupa stojącego na jej działce to pisma z roku 1999 a więc sprzed daty wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
W aktach zalega jedynie oświadczenie inwestora Marii K. z dnia 27 października 2000 r. z którego wynika, że Józefa P. nie wyraża zgody na wykonanie przyłączy energetycznych ze słupa znajdującego się na jej działce.
Ustawa o gospodarce nieruchomościami nie definiuje pojęcia rokowań. W tym celu należy sięgnąć do Kodeksu cywilnego, gdzie w jego art. 71 i art. 72 używane jest to pojęcie. Rokowania /pertraktacje/ nie oznaczają składania oświadczeń woli, mają one charakter przygotowawczy. Przedmiotem rokowań mogą być wszystkie możliwe składniki umowy /essentialia, naturalia i accidentalia negotii/.
Rokowania przeprowadza osoba zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie lub starosta, jeżeli zamierza wszcząć postępowanie z urzędu. Udokumentowanie przeprowadzenia takich rokowań powinno polegać na dołączeniu do wniosku pisma zawierającego propozycję zawarcia w wyznaczonym terminie umowy w sprawie sposobu wykonania przedmiotowych prac, wraz z projektem tej umowy i dowodu jego doręczenia właścicielowi lub wieczystemu użytkownikowi nieruchomości, na której prace te mają być wykonane.
Pozytywny wynik rokowań, czyli uzyskanie zgody na wykonanie prac, powinien - w konsekwencji przyjęcia szerokiego charakteru omawianego ograniczenia - mieć charakter umowy. Może to być zarówno umowa obligacyjna wywołująca skutki w sferze prawa rzeczowego, polegająca na umownym ograniczeniu się przez właściciela lub wieczystego użytkownika w zakresie sposobu korzystania z nieruchomości, jak również w umowne ustanowienie służebności gruntowej.
Zawarcie umowy następuje wtedy gdy strony osiągną porozumienie co do wszystkich składników umowy /patrz komentarz do Kodeksu cywilnego str. 82/.
W aktach sprawy nie ma żadnych dowodów potwierdzających fakt, że prowadzone były rozmowy, a skarżąca Józefa P. nie wyraziła zgody na wejście na teren jej działki nr ew. 1550. Nie ma również dowodu na to, że skarżąca nie podpisze zarówno zgody na wejście na jej działkę jak i odmowy wyrażenia zgody jak pisze w swoim oświadczeniu Maria K. Organ prowadząc ponownie sprawę uzupełni postępowanie o przeprowadzenie rokowań ze skarżącą, względnie przedstawi dowody z których niezbicie będzie wynikać, że próby rokowań były podjęte lecz ze względu na jej postawę nie jest możliwe przeprowadzenie z Józefą P. rokowań o których mowa w art. 124 cyt. ustawy.
Z tych względów na zasadzie przepisów art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ Sąd uchylił zaskarżoną decyzję.
O kosztach orzeczono na zasadzie przepisów art. 55 ust. 1 ustawy o NSA.